ti guarda dal Grande Inquisitor

Gerald Finley in de Munt

Na het eerste recital van het Muntseizoen, hoopte ik nog dat het miezerig programmaboekje bij dat recital het gevolg was van het "speciale" karakter van dat recital. Gisteren was er terug een normaal recital met bariton Gerald Finley en Julius Drake... en weer kregen we een prul van een gevouwen strook papier met daarop enkel de bio's en de titels van de liederen, maar geen liedteksten. Het is ronduit een schande dat ze daar nog geld voor durven vragen ook.

Ze gebruiken zelfs hun website niet om aan te kondigen wat het programma zal zijn, waardoor de geïnteresseerde liedliefhebber zich op geen enkele manier kan voorbereiden. Als ze willen bewijzen dat het liedrecital een op sterven na dood genre is, dan is de Munt op de goede weg om dat te bewerkstelligen.

Tot zo ver mijn irritatie.

Diezelfde liedliefhebben had voor het eerste deel van de avond niet echt een programma nodig. Dichterliebe behoort tot het kernrepertoire en Gerald Finley gaf er een uitmuntende vertolking van. Hij heeft een mooi timbre, zijn stem vult gemakkelijk heel de zaal zonder te overweldigen. Zijn technische stembeheersing en tekstprojectie zijn perfect.

De manier waarop hij met kleuren speelt, kwam het best tot uiting in "Im Rhein, im heiligen Strome". Aanvankelijk produceert hij een donkere majestueuze klank, maar naarmate hij dieper inzoomt en de dichter het beeld van het schilderij op zijn eigen situatie projecteert, wordt zijn stem steeds lichter en intiemer. Die grootse klank komt nog één keer terug... op het einde met "Die alten, bösen Lieder". Een ander voorbeeldje van zijn interpretatieve intelligentie was zijn uitvoering van "Ein Jüngling liebt ein Mädchen". Het is al te gemakkelijk om er een scherzo van te maken. Finley begint wel opgewekt met het vertellen van het verhaaltje. Langzamerhand zakt hij weg in zijn verdriet als hij zich zijn eigen ervaring van de afgewezen geliefde herinnert.

Het enige minpuntje in deze Dichterliebe was de soms hectische pianobegeleiding van Julius Drake. Hij rijgt bijna alle liederen zonder pauze aan elkaar zonder kans om even te ademen. De eerste rustpauze komt pas na "Das ist ein Flöten und Geigen".

Voor zangers die het Noors onkundig zijn maar toch eens Grieg willen zingen, heeft Grieg zijn Opus 48 geschreven op Duitse gedichten. Deze liederen - zonder "Die verschwiegene Nachtigall" - openden het deel na de pauze. Finley dartelde lustig doorheen "Lauf der Welt" en wist te ontroeren met "Ein Traum". Na dit intermezzo, schakelden ze over op Engelse liederen van Charles Ives en Samuel Barber. Ik ben geen grote fan van het Engels liedrepertoire, maar de Barber-liederen vielen wel te genieten. Ze sloten af met twee bisnummers: "Memories" van Charles Ives en "Chanson à boire".

Publicatie: vrijdag 23 oktober 2009 @ 21:13
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen