ti guarda dal Grande Inquisitor

Gerald Finley in de Munt

Na het eerste recital van het Muntseizoen, hoopte ik nog dat het miezerig programmaboekje bij dat recital het gevolg was van het "speciale" karakter van dat recital. Gisteren was er terug een normaal recital met bariton Gerald Finley en Julius Drake... en weer kregen we een prul van een gevouwen strook papier met daarop enkel de bio's en de titels van de liederen, maar geen liedteksten. Het is ronduit een schande dat ze daar nog geld voor durven vragen ook.

Ze gebruiken zelfs hun website niet om aan te kondigen wat het programma zal zijn, waardoor de geïnteresseerde liedliefhebber zich op geen enkele manier kan voorbereiden. Als ze willen bewijzen dat het liedrecital een op sterven na dood genre is, dan is de Munt op de goede weg om dat te bewerkstelligen.

Tot zo ver mijn irritatie.

Diezelfde liedliefhebben had voor het eerste deel van de avond niet echt een programma nodig. Dichterliebe behoort tot het kernrepertoire en Gerald Finley gaf er een uitmuntende vertolking van. Hij heeft een mooi timbre, zijn stem vult gemakkelijk heel de zaal zonder te overweldigen. Zijn technische stembeheersing en tekstprojectie zijn perfect.

De manier waarop hij met kleuren speelt, kwam het best tot uiting in "Im Rhein, im heiligen Strome". Aanvankelijk produceert hij een donkere majestueuze klank, maar naarmate hij dieper inzoomt en de dichter het beeld van het schilderij op zijn eigen situatie projecteert, wordt zijn stem steeds lichter en intiemer. Die grootse klank komt nog één keer terug... op het einde met "Die alten, bösen Lieder". Een ander voorbeeldje van zijn interpretatieve intelligentie was zijn uitvoering van "Ein Jüngling liebt ein Mädchen". Het is al te gemakkelijk om er een scherzo van te maken. Finley begint wel opgewekt met het vertellen van het verhaaltje. Langzamerhand zakt hij weg in zijn verdriet als hij zich zijn eigen ervaring van de afgewezen geliefde herinnert.

Het enige minpuntje in deze Dichterliebe was de soms hectische pianobegeleiding van Julius Drake. Hij rijgt bijna alle liederen zonder pauze aan elkaar zonder kans om even te ademen. De eerste rustpauze komt pas na "Das ist ein Flöten und Geigen".

Voor zangers die het Noors onkundig zijn maar toch eens Grieg willen zingen, heeft Grieg zijn Opus 48 geschreven op Duitse gedichten. Deze liederen - zonder "Die verschwiegene Nachtigall" - openden het deel na de pauze. Finley dartelde lustig doorheen "Lauf der Welt" en wist te ontroeren met "Ein Traum". Na dit intermezzo, schakelden ze over op Engelse liederen van Charles Ives en Samuel Barber. Ik ben geen grote fan van het Engels liedrepertoire, maar de Barber-liederen vielen wel te genieten. Ze sloten af met twee bisnummers: "Memories" van Charles Ives en "Chanson à boire".

Publicatie: vrijdag 23 oktober 2009 @ 21:13
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
0 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen