Il Grand' Inquisitor

Le roi Arthus... nog eens

Verleden week hoorde ik Le roi Arthus met de tweede bezetting en vandaag stond de eerste bezetting op de planken. De meeste zangers zijn voor alle voorstellingen hetzelfde, alleen de drie hoofspelers wisselen af.

De Lancelot van Klaus Florian Vogt is moeilijk te evenaren, en zeker niet door Douglas Nasrawi. Daar waar Vogt een mooie stralende stem heeft, is Nasrawi's stem gewoon lelijk en kan op geen enkel moment overtuigen als de minnaar van Genièvre. Het is typisch een stem die het goed zou doen in karakterrollen... alleen is Lancelot alles behalve een karakterrol.

De twee andere rollen zijn wel iets beter.

Dagmar Schellenberger is een mooiere en meer homogene Genièvre dan Hélène Bernardy. Alleen is haar Frans minder idiomatisch. De stem van Louis Otey is wat groter dan die van Andrew Schroeder, hetgeen hem helpt in de grote openingsmonoloog van Arthus in het eerste bedrijf. Af en toe wordt een en ander wel ontsierd door een lelijk vibrato. De scene met Merlin blijft nog altijd de meest indrukwekkende van de avond, maar ook met Louis Otey is het nog altijd niet wat het zou kunnen zijn.

Publicatie: donderdag 30 oktober 2003 @ 0:32
Rubriek: Opera