ti guarda dal Grande Inquisitor

Ariadne auf Naxos in Wenen

In de Wiener Volksoper voelen de verschillende Straus(s)en zich uiteraard thuis, maar Richard Strauss is iets minder evident. Nochtans werden al verschillende van zijn opera's in het operahuis aan de Währinger Straße opgevoerd, vooral in de eerste helft van de 20ste eeuw... waaronder zelfs Salome maar verrassend geen Rosenkavalier. Naar verluidt, zou de voorstelling van Ariadne auf Naxos die ik afgelopen zondag zag, zelfs de 150ste opvoering van een Strauss-opera in de Volksoper geweest zijn.

Foto

De productie van Josef Ernst Köpplinger werd geïmporteerd uit Klagenfurt. De voorstelling is al volop bezig met figuranten die het feest aan het voorbereiden zijn als het publiek de zaal betreedt. Bij het zien van het decor van Johannes Leiacker had ik een déjà-vu-gevoel. We zien een ronde zaal, met links een trap, rechts een paar deuren en achteraan een grote glazen vensterwand die uitkijkt over een besneeuwde tuin. In het midden van die zaal staat een piano. Het is dat de zaal gebouwd werd met zwart marmer, maar voor de rest lijkt het sterk op het Cosi-decor dat hij ooit voor de Vlaamse Opera gebouwd heeft.

Köpplinger heeft een elegante en leesbare regie bedacht. Vooral in de "Prolog" is hij op zijn best om de interactie tussen de operazangers en de commedia dell'arte-figuren in goede banen te leiden. De "Oper" ontwikkelt zich rondom de piano waarop een zwart, met sterren bedekt, laken gelegd werd en als Ariadnes rots fungeert. De Komponist en de Musiklehrer zitten ondertussen in de eerste loge van de zaal om hun werk te beluisteren. Aanvankelijk zijn ze gechoqueerd bij de interventies van Zerbinetta's troupe, maar ze laten zich uiteindelijk toch charmeren door Zerbinetta's aria en applaudisseren enthousiast mee met de rest van het publiek. Maar tijdens de groteske scène van Harlekin & Co die daarna volgt, verlaten ze woedend de zaal.

Ariadne werd gezongen door Melba Ramos. Eerder in haar carrière zong ze ooit Pamina's en Lucia's, tot ze op een bepaald moment besloot dat ze zwaardere rollen wou zingen. Haar stem klinkt wel relatief donker, voluptueus en sexy, maar haar laag register is nog niet voldoende ontwikkeld om een spinto-partij als Ariadne aan te kunnen. Anderzijds staan ook haar hoge noten onder druk. Er waren wel verschillende mooie momenten in haar grote scène "Es gibt ein Reich" en tegen dat ze aan het duet met Bacchus komt, is haar stem volledig opgewarmd... maar dan is de opera zo goed als gedaan.

Haar Bacchus was Endrik Wottrich, de Bayreuther Siegmund van de afgelopen jaren. Er werd aangekondigd dat hij ziek was en dat hij, ondanks een hoop pillen, toch niet 100% was. Hij klonk inderdaad redelijk teruggehouden en voorzichtig, met slechts een enkele onzuivere noot. Maar zelfs in deze staat had hij geen probleem om weerwerk te bieden aan Ariadne.

Jennifer O'Loughlin was een sprankelende Zerbinetta en had geen problemen om de zaal plat te zingen met "Großmächtige Prinzessin" en het mooi uitgewerkte, karaktervolle recitatief en de stralende aria. Cornelia Horak was een zwakke Komponist. Haar stem gaat open en dicht met veel verdwenen noten, waardoor zelfs de beroemdste Hofmansthaler-frase 'Musik ist eine heilige Kunst' uit "Sein wir wieder gut" verloren gaat. Ze articuleert op een overdreven manier, maar dat resulteert slechts in een handvol verstaanbare woorden. Dat is des te problematischer omdat de Prolog niet boventiteld werd (de Oper wel). Op dat vlak kan ze nog iets leren van Michael Kraus als de Musiklehrer, of de briljante Haushofmeister van Peter Matic.

Publicatie: dinsdag 29 september 2009 @ 20:48
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen