ti guarda dal Grande Inquisitor

Wozzeck in Antwerpen

De Vlaamse Opera opende haar seizoen met Wozzeck van Alban Berg in wat een wisselvallige voorstelling bleek te zijn.

Foto

De regisseur Guy Joosten verplaatst de handeling naar het heden, wat met deze opera best wel kan. Hij verwijdert wel alle militaire verwijzingen of de logische relaties tussen Wozzeck en bijvoorbeeld de kapitein of de dokter. De tamboer-majoor wordt een krachtpatser. Iedereen leeft op straat, ergens onder een brug, aan de rand van de maatschappij. Wozzeck en Marie zijn de enige wan wie het karakter getekend wordt, alle andere personages lopen in meer of minder bezopen toestand over het podium.

In het midden van het podium staat een bivaktent, waarvoor een choreografie bedacht werd, maar die verder voor niet meer gebruikt wordt dan voor het onzichtbaar laten opkomen en afgaan van de zangers... kwestie van de coulissen niet te moeten gebruiken.

Wozzeck houdt zich vooral met de bescherming van zijn kind bezig, wat wel voor een aantal tedere scènes zorgt, terwijl Marie eerder de agressieve moeder speelt. Dat kind krijgen we niet te zijn, maar slaapt in een kinderwagen, alias een kartonnen doos op wielen. En dat is voor mij meteen een van de problemen met deze productie.

Ik zat de hele voorstelling te denken wat Joosten dan met de laatste scène zou doen... als het kind uitgelachen wordt door de andere kinderen en zo de kiemen gelegd worden voor een nieuwe Wozzeck-in-wording. Uiteindelijk laat hij de nar terugkomen die zich over de kinderwagen ontfermt en ook het kinderliedje zingt. Nu, "ontfermen" is nogal dubbelzinnig, aangezien de nar voorgesteld wordt als een in het zwart geklede doodsengel, inclusief zwarte vleugels. Ik vond dat maar een zwakke oplossing en minder overtuigend dan het origineel.

De moord op Marie en de dood van Wozzeck waren wel goed gedaan. Het water van de poel wordt hier een riool waarin hij eerst Maries lijk dumpt via het mangat, en waarin hij later zelf ook verdwijnt.

Op muzikaal vlak, herinner ik me vooral de dirigent Martyn Brabbins die het orkest overdreven luid liet spelen. Ik heb er nog hoofdpijn van. De bariton Gabriel Suovanen was een bleke Wozzeck. Gelukkig kon ik op de boventitels voortgaan om te weten wat hij zong. Noëmi Nadelmann was een goede Marie met expressionistische trekjes. Maar door haar agressieve vertolking blijft er niet veel over van de intieme momenten die Berg geschreven heeft voor haar en haar kind.

Publicatie: donderdag 24 september 2009 @ 20:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen