ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Keenlyside in Schwarzenberg

Simon Keenlyside en Malcolm Martineau gaven op de Schubertiade een klassiek recital met de grote liedcomponisten - Schubert, Schumann en Wolf - op het programma.

Ze begonnen met Dichterliebe in een degelijke uitvoering zonder echt zwakke momenten. Een uitzondering was Ich grolle nicht waarbij Keenlyside zijn stem verrassend onder druk moest zetten om de hoge noten gezongen te krijgen. En als hij in Das ist ein Flöten und Geigen twee keer "das ist ein Klingen und Dröhnen" zingt, dan doet hij het de ene keer met een ijle kopstem en de tweede keer met veel dramatisch gewicht. Contrast is niet slecht, maar dit was overdreven.

Voor de rest waren er ook verschillende mooie momenten, zoals het mooie mezza voce einde van Am leuchtenden Sommermorgen als hij de "stem" van de bloemen nadoet. Aangrijpend was ook Ich hab' im Traum geweinet, niet in het minst door de alternering van Martineaus akkoorden die van dit lied een soort requiem voor de dichter maakte. Martineau liet zich ook opmerken met de plechtige begeleiding van Im Rhein, im heiligen Strome. Hij liet wel een vreemde expressieve stilte vallen op het einde van Die alten, bösen Lieder net voor hij aan zijn postlude moest beginnen.

Muzikaal was het dus een goede Dichterliebe, maar Keenlyside werkte wel op mijn zenuwen omdat hij weer eens geen blijf wist met zijn armen. Hij gaat van samengevouwen handen naar een hand op de piano naar een of twee handen aan zijn revers... en dat allemaal in cycli van twee seconden. Na verloop van tijd komt het neurotisch over.

Na de pauze stonden vooral Schubert-liederen op het programma. Om een of andere reden begonnen ze echter met vier Mörike-Lieder van Hugo Wolf, die meer een tussendoortje leken. Die vier liederen zijn nauwelijks genoeg om er voor te gaan zitten, tenzij het een uitzonderlijke uitvoering zou zijn. Dat was echter niet het geval. Voor Gesang Weylas is het timbre van zijn stem te donker en ontbreekt zijn uitvoering aan lichtheid. Heimweh en Auf eine Christblume II vloeien dan weer niet op een natuurlijke wijze en deden me soms eerder aan Kurt Weill denken dan aan Hugo Wolf. Ze hadden dit Wolf-groepje beter weggelaten.

Met Schubert was hij weer op vertrouwd terrein. De liederen hingen min of meer thematisch aan elkaar met zonne-, hemel- en nachtliederen. Het is me wel niet helemaal duidelijk waarom ze dan als eerste lied An Silvia brachten. De andere liederen waren een goede afwisseling van het bekende - Freiwilliges Versinken of het Ständchen uit Schwanengesang - en het minder bekende zoals Die Einsiedelei of Himmelsfunken. Eerder onbekend was Verklärung, waarvan Keenlyside de slotzin "O Grab, wo ist dein Seig, wo ist dein Pfeil, o Tod", als een Brahmsiaans oratoriumrecitatief liet klinken.

De enige smet in deze groep was een rampzalig gebrulde uitvoering van Auf der Bruck waarmee hij het officieel deel afsloot. Hij maakte nog een en ander goed met twee bisnummers. An die Geliebte was even verwaarloosbaar als zijn andere Wolfvertolkingen, maar Schuberts An den Mond in einer Herbstnacht was de perfecte afsluiter... voor we de echte maan konden gaan bewonderen boven de bergen van het Bregenzer Wald in een nacht die reeds aanvoelt als een herfstnacht...

Publicatie: dinsdag 1 september 2009 @ 15:59
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen