ti guarda dal Grande Inquisitor

Angela Gheorghiu en Marius Manea in München

Marius wie !? Juist ja... als partner van Angela Gheorghiu voor het Festspiel-Galakonzert had ik een iets illustere tenor verwacht. Het zou me echter niet verbazen dat Gheorghiu hem zelf uitgezocht heeft, iemand die niet té bekend is en niet té goed is zodat ze zelf niet in een of andere slagschaduw terecht zou komen.

Marius Manea is een Roemeense tenor die, volgens zijn bio, vast verbonden is aan het operahuis van Boekarest en, buiten een gastoptreden in Boedapest, nog niet buiten Roemenië gezongen heeft. Angela Gheorghiu laat er geen twijfel over bestaan wie hier de Diva is... met haar kushandjes, wuiven naar het publiek, koninklijk groeten met de achterkant van de hand en vooral niet minder dan drie (3!) verschillende jurken om te showen.

Dat zou er allemaal niet toe doen, als ze op vocaal vlak een even groot diva-gehalte zou hebben. Het programma voor en na de pauze was telkens op dezelfde manier opgebouwd. Het begon en eindigde met een duet, daar tussen zong elke zanger één solo-aria. En natuurlijk mochten de Forza-ouverture of het intermezzo van Cavalleria rusticana niet ontbreken.

Wat Gheorghiu met haar twee solo-aria's deed - Ebben, ne andrň lontana en Un bel di vedremo - tart alle verbeelding. Ze lijkt er een eigen versie op na te houden. Ik vroeg me af of ze voor het concert wel eens gerepeteerd had met het orkest. Als ze eens samen waren, was dat puur toevallig. Als ze niet samen waren, dan moet dat uiteraard de schuld van de dirigente geweest zijn. Voor de tweede aria, hield Keri-Lynn Wilson Gheorghiu extra in de gaten, kwestie van de boel toch enigszins bij elkaar te houden. Angela Gheorghiu dacht blijkbaar ook dat ze in een opnamestudio stond, want ze vergat alle piano-passages te projecteren. En zelfs als ze forte zingt, bleef de klank ergens in de buurt van het podium hangen.

Ondertussen zat de arme Marius waarschijnlijk vol zenuwen, waardoor zijn hoge noten gespannen klonken. Maar vooral zijn registerovergang was compleet in de war. In het recitatief voorafgaand aan Quando le sere al placido struikelde hij zo een paar keer pijnlijk over die lastige passagio-noten. Terwijl een geďsoleerde hoge noot redelijk goed klonk, zij het wat genepen.

Aangezien de tenor maar garnituur was, waren de twee eerste bisnummers voor Angela Gheorghiu met O mio babbino caro en het kitscherige Muzica, het zou een inzending van Roemenië voor het Songfestival kunnen zijn. Marius Manea mocht dan ook even No puede ser zingen, waarna ze een duetversie van Granada zongen. Om af te sluiten, brachten ze nog het Brindisi uit La traviata, waarbij Gheorghiu het publiek dirigeerde om mee te klappen... haar fans vonden het uiteraard geweldig.

Publicatie: dinsdag 28 juli 2009 @ 10:14
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen