ti guarda dal Grande Inquisitor

Angela Gheorghiu en Marius Manea in München

Marius wie !? Juist ja... als partner van Angela Gheorghiu voor het Festspiel-Galakonzert had ik een iets illustere tenor verwacht. Het zou me echter niet verbazen dat Gheorghiu hem zelf uitgezocht heeft, iemand die niet té bekend is en niet té goed is zodat ze zelf niet in een of andere slagschaduw terecht zou komen.

Marius Manea is een Roemeense tenor die, volgens zijn bio, vast verbonden is aan het operahuis van Boekarest en, buiten een gastoptreden in Boedapest, nog niet buiten Roemenië gezongen heeft. Angela Gheorghiu laat er geen twijfel over bestaan wie hier de Diva is... met haar kushandjes, wuiven naar het publiek, koninklijk groeten met de achterkant van de hand en vooral niet minder dan drie (3!) verschillende jurken om te showen.

Dat zou er allemaal niet toe doen, als ze op vocaal vlak een even groot diva-gehalte zou hebben. Het programma voor en na de pauze was telkens op dezelfde manier opgebouwd. Het begon en eindigde met een duet, daar tussen zong elke zanger één solo-aria. En natuurlijk mochten de Forza-ouverture of het intermezzo van Cavalleria rusticana niet ontbreken.

Wat Gheorghiu met haar twee solo-aria's deed - Ebben, ne andrò lontana en Un bel di vedremo - tart alle verbeelding. Ze lijkt er een eigen versie op na te houden. Ik vroeg me af of ze voor het concert wel eens gerepeteerd had met het orkest. Als ze eens samen waren, was dat puur toevallig. Als ze niet samen waren, dan moet dat uiteraard de schuld van de dirigente geweest zijn. Voor de tweede aria, hield Keri-Lynn Wilson Gheorghiu extra in de gaten, kwestie van de boel toch enigszins bij elkaar te houden. Angela Gheorghiu dacht blijkbaar ook dat ze in een opnamestudio stond, want ze vergat alle piano-passages te projecteren. En zelfs als ze forte zingt, bleef de klank ergens in de buurt van het podium hangen.

Ondertussen zat de arme Marius waarschijnlijk vol zenuwen, waardoor zijn hoge noten gespannen klonken. Maar vooral zijn registerovergang was compleet in de war. In het recitatief voorafgaand aan Quando le sere al placido struikelde hij zo een paar keer pijnlijk over die lastige passagio-noten. Terwijl een geïsoleerde hoge noot redelijk goed klonk, zij het wat genepen.

Aangezien de tenor maar garnituur was, waren de twee eerste bisnummers voor Angela Gheorghiu met O mio babbino caro en het kitscherige Muzica, het zou een inzending van Roemenië voor het Songfestival kunnen zijn. Marius Manea mocht dan ook even No puede ser zingen, waarna ze een duetversie van Granada zongen. Om af te sluiten, brachten ze nog het Brindisi uit La traviata, waarbij Gheorghiu het publiek dirigeerde om mee te klappen... haar fans vonden het uiteraard geweldig.

Publicatie: dinsdag 28 juli 2009 @ 10:14
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen