ti guarda dal Grande Inquisitor

Otello in München

Van alle opera's van Verdi is Otello ongetwijfeld het moeilijkst te bezetten, vooral dan de titelrol. Het is dan ook al van de Joosten-productie in de Vlaamse Opera geleden dat ik nog eens een live-Otello heb kunnen meemaken.

Foto

Voor de gelegenheid hebben ze de 10 jaar oude productie van Francesca Zambello uit de kast gehaald. Het scènebeeld bestaat uit een stalen constructie met een soort transportbanden. Aan de kostuums te zien heeft Zambello de handeling verplaatst naar het begin van de 20ste eeuw. Maar afgezien daarvan is het een libretto-getrouwe interpretatie.

De vraag is natuurlijk hoe de Otello van dienst presteert.

FotoJohan Botha heeft niet het zware timbre van een dramatische tenor, maar hij heeft wel het uithoudingsvermogen en de slagkracht om de rol tot een goed einde te brengen. Hij is voldoende intelligent om zijn stem niet aan te passen aan de verwachtingen die gevormd werden door historische Otello's. Daardoor blijft zijn stem altijd mooi klinken, ook in de hoogte is hij vastberaden. Hij slaagt erin om de liefhebbende Otello van "Già nella notte densa" perfect af te laten wisselen met de jaloerse Otello van "Dio mi potevi!". Als hij zich op het einde bewust wordt van de intriges van Iago, stort zijn wereld in en zingt hij een ontroerend mooie "Niun mi tema!".

De sopraan Adrianne Pieczonka is een vaste gast in München. Ze is echter vooral een betrouwbare sopraan, die meestal niet al te diep graaft, maar wel mooi en correct zingt. Haar Desdemona blijft daardoor wat op de achtergrond. Ze blijft meestal hangen op een zelfde geluidsniveau tegen het forte aan. Op geen enkel moment laat ze een mooi piano horen. Terwijl ik dat in haar Wilgenlied en zeker in het "Ave Maria" toch verwacht.

Een andere vaste waarde in München is Lucio Gallo. Als bijna de enige Italiaan in de bezetting, viel het op dat hij het onduidelijkst Italiaans zong. Dat is echter niet de enige reden waarom ik zijn Iago niet overtuigend vond. Als hij forte moet zingen, dan begint hij iets te veel te roepen. Zijn "Credo" brult hij zo totaal in de vernieling. "Era la notte" zong hij gelukkig wat meer richting piano, waardoor op zijn minst deze aria bijna goed klonk. Hij moet het vooral hebben van zijn acteerspel door boze, dreigende of triomfantelijke blikken de zaal in te sturen... want dan eerder lachwekkend werkt.

Bertrand de Billy stond in de orkestbak. Na de vorige dagen Carignani en Zanetti gehoord te hebben, komt zijn dirigeerprestatie wel heel spanningsloos en tam over. Vooral de eerste twee bedrijven waren weinig opwindend, ondanks de briljante muziek die Verdi geschreven heeft. Na de pauze leek hij iets meer zijn draai gevonden te hebben.

Publicatie: zondag 26 juli 2009 @ 9:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen