ti guarda dal Grande Inquisitor

Werther in Frankfurt

Ik ben dit weekend voor de eerste keer in Frankfurt en a fortiori ook voor de eerste keer in hun operahuis. Frankfurt is ook de geboortestad van Goethe en dus is Werther nog niet zo'n gek begin.

FotoDe productie van Willy Decker werd ooit in Amsterdam boven de doopvont gehouden, ze is ook al in de Vlaamse Opera te zien geweest en ondertussen heeft ze ook Frankfurt bereikt. In de bezetting waren weinig Franse invloeden te bespeuren met een Italiaanse Werther, een Britse Charlotte en een Duitse Albert.

Stefano Secco kennen we vooral uit het Italiaanse repertoire en wat mij betreft zou hij daar best ook blijven. Zijn belabberd Frans en zijn Italiaans vuur zijn geen goede combinatie voor Werther. Zijn Werther komt hectisch en overactief over. Het is een compleet wanhopige Werther, op het maniakale af, die zich op de grond werpt en tegen muren loopt. Een deel daarvan is waarschijnlijk het resultaat van de regie, maar het wordt problematisch als dit zich ook vertaalt naar zijn vocale prestatie, die weinig poëtisch is. Symptomatisch is de manier waarop hij "Pourquoi me réveiller" zingt, nochtans een beschouwende aria over de gedichten van Ossian die hem en Charlotte herinneren aan vroeger. Hij lijkt vooral bekommert te zijn om de hoge do's die hij moet zingen en werkt daar ook naar toe, maar daarbij vergeet hij om ruimte te geven aan de tekst die ervoor komt. Die hoge noten zijn wel machtig indrukwekkend. Pas in zijn sterfscène - en dan nog - doet hij het wat rustiger aan... maar zelfs dan kon hij mij voor geen seconde ontroeren.

De Charlotte van Alice Coote was compleet het tegenovergestelde. Zij is een toonbeeld van rust, haar Frans is meer dan behoorlijk en zij kan wél ontroeren. Vooral als ze in het derde bedrijf de brieven herleest van Werther - "Je vous écris de ma petite chambre" - is ze groots. Aan de ene kant voel je haar verdriet en de inherente "tristesse". Maar tegelijkertijd weet ze ook wat verlichting te brengen als ze die mooie momenten met Werther herinnert. Zo mogelijk nog hartverscheurender was haar grote aria "Va! laisse couler mes larmes". Technisch is ze niet volledig zeker. Haar lage noten zijn vaak hit-or-miss, ofwel liet ze zich te veel meeslepen door de emoties van Charlotte.

Michael Nagy hebben we onlangs nog in deSingel gehoord als een fantastische liedzanger. Hij blijkt even overtuigend te zijn als operazanger. Hij is vast verbonden met het Frankfurter operahuis. In deze productie zong hij Albert met een duidelijke expressie en met het mooiste Frans dat ik die avond gehoord heb. Britta Stallmeister is ook "vast" in Frankfurt, maar haar Sophie was benedenmaats met onbegrijpelijk Frans en een zwakke hoogte.

Publicatie: zaterdag 4 juli 2009 @ 9:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen