ti guarda dal Grande Inquisitor

Aquarius in Antwerpen

In 1993 ging Aquarius van Karel Goeyvaerts in première in deSingel. Deze "opera" moest tot 2009 wachten vooraleer ze een scenische uitvoering kreeg in de Vlaamse Opera.

Foto

Aquarius kan echter bezwaarlijk een opera genoemd worden. Op de Aquariusdag vorig weekend, deden alle sprekers echter verwoede pogingen om aan te tonen dat het wél een opera was en zelfs Karel Goeyvaerts - (hopelijk) tegen beter weten in - noemde zijn levenswerk ook een opera. Maar Aquarius vertelt geen verhaal of ontwikkelt geen idee, daarenboven zijn er geen (solistische) zangers. Er is wel een koor, bestaande uit acht sopranen en acht baritons, maar er komt weinig zinnigs uit hun mond. Meestal zingen ze lettergrepen, af en toe een paar losse woorden en in de finale zelfs een paar zinnen, die echter totaal onverstaanbaar zijn.

Ik wil daarmee niet zeggen, dat Aquarius niet de moeite van het beluisteren waard zou zijn. Maar ik beschouw het eerder als een symfonisch werk met koorpassages. En net zoals andere symfonische werken, kan ook Aquarius mij maar moeilijk boeien. Na de voorstelling twee keer gehoord te hebben, blijkt er voldoende variatie in het werk te zitten. Elke scène heeft een eigen kleur; soms zingt enkel het koor, soms horen we een sterk gepunkteerd orkest en op andere momenten weerklinken lyrische passages in de strijkers. Het zal allemaal wel musicologisch goed doorwrocht zijn, maar tegen alle verwachtingen in is het een redelijk toegankelijk werk... helder verklankt door de dirigente Sian Edwards.

De enscenering van Pierre Audi is teleurstellend zwak. Hij plaatst het orkest verspreid op de scène. Het koor - Het Nederlands Kamerkoor dat een bovenmenselijke prestatie levert - zit initieel op hoge stoelen tussen het orkest. Dit lijkt geïnspireerd te zijn op een productieschets die ten tijde van de compositie gemaakt werd en waar het koor op hoge pilaren geplaatst wordt. Die schets is trouwens te zien in een kleine tentoonstelling op het eerste balkon (een iets grotere tentoonstelling over het werk van Goeyvaerts is te bekijken in de Antwerpse Stadsbibliotheek op het Conscienceplein). Achteraan het podium staat een klein plateau waarop het koor ook af en toe gaat staan als in een concertuitvoering. Op de muren rondom worden teksten, beelden van de dierenriem of live videobeelden geprojecteerd.

Deze opstelling werkt vooral beperkend. De koorleden kruipen via een ladder op hun stoel, waar ze soms wat armbewegingen maken. Vervolgens verplaatsen ze zich naar het podium, waarna ze terug op hun stoelen kruipen. De enige ingreep is de toevoeging van een acteur, Warre Borgmans, die voor het eerste en tweede bedrijf en voor de finale telkens een korte monoloog houdt. Deze teksten zijn geïnspireerd op het levensverhaal van Goeyvaerts, maar ze komen soms wat schoolmeesterachtig over.

Publicatie: zaterdag 13 juni 2009 @ 10:25
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen