ti guarda dal Grande Inquisitor

Le nozze di Figaro in de Munt

In 1998 was Le nozze di Figaro in de enscenering van Christof Loy voor de eerste keer te zien in de Munt. Na een herneming in 2001 wordt deze productie weer opgevoerd... hopelijk voor de laatste keer, want de fut begint er stilaan uit te geraken.

Foto

Voor een populair werk als Nozze heeft de Munt de vijf hoofdrollen volledig dubbel bezet. De ene bezetting is al iets beter dan de andere, maar geen van beide kon me echt bekoren. De zogenaamde "eerste" bezetting was zelfs ronduit zwak te noemen op een enkele uitzondering na.

Die uitzondering was Stéphane Degout als de Graaf. Met zijn mooie ronde stem zet hij een elegante Graaf neer. Hij weet de partij goed te doseren, waardoor hij er op het einde nog niet volledig door zit. Er was slechts een kleine smet... de jubilar-melismen in zijn grote scène "Hai già vinta la causa" kwamen uitgewassen en slordig over. In de andere bezetting hoorden we Roman Trekel. Hij heeft uiteraard een heel andere stem, die misschien niet zo mooi is als die van Degout, maar die wel veel meer karakter heeft. Daardoor komt zijn vertolking veel expressiever over, zowel in de recitatieven als in de aria's. Hij maakt daarbij gebruik van een heel breed spectrum aan kleuren en vocale effecten.

De "eerste" Gravin was Andrea Rost. Zij laat heel veel metaal horen, waardoor ik haar "Porgi amor" ronduit lelijk vond. "Dove sono i bei momenti" was al iets beter, zij het met een héél zwakke triller, maar in het algemeen bleef ze vrij monotoon. Zij was zeker een van de grote teleurstellingen van de avond. Ik ben ook al geen grote fan van Virginia Tola, maar zij zong een beduidend betere Gravin. Haar stem is om te beginnen ronder wat al helpt in het charme-departement, alhoewel haar eerste aria ook niet speciaal was. Haar tweede aria voerde ze wel mooi uit, met voldoende nuanceringen.

Foto

De titelrol moet voor mij door een bas gezongen worden, of toch een bariton die voldoende lage noten heeft. Voor de Figaro van Alex Esposito was dat het grote probleem. In aria's zoals "Non più andrai" of "Aprite un po'quegli occhi" geeft die fundering een bijkomende kwaliteit aan de uitvoering. Esposito leek echter wel beter te worden naarmate de avond vorderde. Marco Vinco beschikt wel over de nodige bastonen, maar komt dan weer wisselvallig over. Zijn "Aprite un po'quegli occhi" vond ik bijvoorbeeld schitterend, maar op andere momenten lijkt hij te veel op zijn keel te zingen, waardoor er weinig expressieruimte overblijft.

Susanna is zo'n dankbare rol waardoor ze heel gemakkelijk kan uitgroeien tot de ster van de avond. In het geval van Ingela Bohlin is dat echter niet het geval. Haar Susanna sprankelt niet voldoende, haar stem zwabbert wat heen en weer. Pas in "Giunse alfin il momento" - maar dat is al ruim laat - lijkt ze haar draai gevonden te hebben. Maar zelfs dan is ze nog geen partij voor Bernarda Bobro. Haar "Giunse" was echt ontroerend. Voor de rest doet ze alles wat ik van een Susanna verwacht. Haar stem zit gewoon zo goed waardoor ze alle vrijheid heeft die ze zich maar kan wensen, en waardoor ze ook zonder problemen elk ensemble kan domineren.

De twee Cherubino's waren dan weer middelmatig. Sophie Marilley acteert er wel lustig op los en zet een heel overtuigende puber neer, maar haar twee aria's ontbreekt het aan charme. Janja Vuletic heeft daarentegen een veel grotere en veel egalere stem, alhoewel ze er ongetwijfeld te vrouwelijk uitziet.

De kwaliteit van de bezetting van de kleinere rolletjes varieerde van lamentabel tot uitmuntend. Helen Field, ooit nog Salome in de Munt, hoort in de rampzalige categorie thuis. Ze heeft nog wel veel uitstraling maar ze kan soms maar moeilijk toon houden. Anderzijds konden we genieten van niemand minder dan John Graham-Hall als Don Basilio. Dat is pure luxe en zijn sorbet-aria kreeg een welverdiend applaus...

Publicatie: donderdag 11 juni 2009 @ 18:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen