ti guarda dal Grande Inquisitor

Mendelssohn in Schloss Herten

Felix Mendelssohn werd op 3 februari 1809 in Hamburg geboren. Die 200ste verjaardag wordt overschaduwd door de verjaardagen van Haydn en Handel, maar dat weerhield het Klavier-Festival Ruhr niet om dit toch te vieren in Schloss Herten tijdens hun traditioneel Liederweekend. Wie hadden ze beter kunnen vragen dan Graham Johnson om zo'n programma samen te stellen ?

Foto

Mendelssohn heeft slechts een beperkt aantal liederen gecomponeerd, vaak strofisch en met de nadruk op een melodische zanglijn, maar toch voldoende om twee liedrecitals te vullen. Donderdag stond "Der Unbekannte Felix Mendelssohn" op het programma met liederen uit de jaren 1820-1830, pakweg de tienerjaren van Mendelssohn. Vrijdag passeerden de latere liederen vanaf 1831 tot zijn dood in 1847. Alle liederen werden strikt chronologisch uitgevoerd. Wat het vocaal gedeelte betrof, wisselden de sopraan Geraldine McGreevy, de tenor Ben Johnson en de bariton Brandon Velarde elkaar constant af.

Het zal niet verbazen dat bij die vroege liederen veel onbekende liederen zitten, al is het maar omdat verschillende liederen pas recent gepubliceerd werden. Twee van de vroege liederen zijn echter wél heel bekend... de twee ballades Hexenlied en Neue Liebe. Het zal wel geen toeval zijn dat de beste zanger van de avond, Geraldine McGreevy, deze beide liederen zong. Telkens weet ze de spookachtige toverwereld met veel kleur te tekenen.

Ze was ook de avond begonnen met Ave Maria, Jungfrau mild, gecomponeerd in 1820, met veel coloraturen die aan een Bachkantate doen denken; zou de jonge Felix hier al zijn verering voor zijn geliefde Bach ontdekt hebben ? Tussen al die onbekende liederen, zong McGreevy ook nog twee pareltjes die het ontdekken waard zijn, een dramatische Der Wassenfall die alle stuwing meekrijgt die je van een waterval verwacht en het enige bisnummer van die avond... Lieben und Schweigen, een ontroerend mooi lied dat absoluut opgenomen moet worden in het repertoire.

Ben Johnson heeft een stralende tenor, die soms heel opera-achtig klinkt. In een feestelijk lied als Erntelied (ja, er zat ook een Schubertlied in het programma, kwestie van voor een beetje afwisseling te zorgen en als contrast voor het Mendelssohn-lied op dezelfde tekst) komt die grootschaligheid goed tot zijn recht. Maar hij kan zijn stem ook terugplooien voor een intieme uitvoering van Ich denke dein, wenn durch den Hain.

Ik ben nog niet overtuigd van de mogelijkheden van Brandon Velarde. Als hij forte zingt, klinkt hij redelijk goed met een aangenaam timbre, alhoewel zijn intonatie wat twijfelachtig wordt. Maar in zachtere passages lijkt hij soms te croonen. En een enkele keer werd hij betrapt op een slordige onvoorbereide inzet. Desalniettemin zong hij ook een lied dat ik als een ontdekking beschouw... Scheidend druipt van de Sehnsucht

In het tweede recital, ging Brandon Velarde echter helemaal de mist in. Voor de "late" Mendelssohn waren de liederen en duetten gegroepeerd in vier groepjes van telkens zes liederen. In het eerste groepje, zong hij zelfs de helft van de liederen en de reactie van het publiek was op zijn best lauw te noemen. Er gaat geen bezieling uit van zijn vertolking en ook technisch overstijgt hij amper het niveau van een middelmatige conservatoriumstudent. Zelfs Andres Maienlied viel volledig plat. Dit is een van de Wunderhornliederen en een iet of wat zanger met fantasie en gevoel voor humor kan daarmee het publiek op zijn hand krijgen... gisteren kon ik enkel geeuwen.

Ben Johnson daarentegen bevestigde zijn eerste indruk. Hij kreeg een paar van bekendere Mendelssohn-liederen te zingen, zoals het gezwinde Pagenlied en het Venetianische Gondellied. Maar het was in de rustigere liederen dat hij zijn stemcultuur volop ten toon kon spreiden. Bei der Wiege en Erinnerung werden gekenmerkt door uitstekend piano-zingen waarbij zijn stem constant goed bleef zitten. Hij sloot het officieel deel af met het allerlaatste lied dat Mendelssohn schreef, Altdeutsch Frühlingslied met Bachiaanse pianobegeleiding. Deze zanger wil ik wel eens in een volledig liedrecital horen. Ondertussen wist Geraldine McGreevy weer te ontroeren met Sun of the sleepless. Maar ook Der Mond en Nachtlied hoorden bij haar toppers.

McGreevy gaf de aftrap voor een reeksje bisnummers, te beginnen met Mendelssohns beroemdste lied Auf Flügeln des Gesanges. De twee mannen volgden daarna met twee Schumann-liederen en maakten zo de brug naar het liederweekend van volgend jaar, wanneer Schumanns 200ste verjaardag gevierd zal worden.

Publicatie: zaterdag 23 mei 2009 @ 9:50
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen