ti guarda dal Grande Inquisitor

Philippe Jaroussky in de Munt

Vandaag stelden Philippe Jaroussky en Jérôme Ducros hun nieuwe CD met Franse "mélodies", Opium, voor in de Munt. Jaroussky heeft klaarblijkelijk een grote aanhang. Zijn fans waren dan ook massaal opgedaagd waardoor de Munt stampvol zat voor een liedrecital.

Wie mijn schrijfsels hier de afgelopen jaren een beetje gevolgd heeft, zal waarschijnlijk wel al weten dat ik geen grote fan ben van contratenors. Het is een stemtype dat me absoluut niet ligt, ook niet in de barokmuziek die ze de afgelopen decennia opgeëist hebben. Maar in Handel & Co wil ik ze nog wel gedogen, waar ze vaak indruk kunnen maken met hun virtuositeit. Maar ik trek wel de lijn als ze zich vergrijpen aan het romantisch liedrepertoire, alhoewel ik perfect kan begrijpen dat een intelligente zanger dit repertoire wil zingen.

Desalniettemin wilde ik toch even live horen wat Jaroussky ervan bakte... en dat bleek niet al te veel te zijn. Al halverwege het eerste lied, Mandoline van Gabriel Dupont (een leerling van Massenet), werd ik al overvallen door een zekere monotonie in zijn expressie. Zijn stem is volledig monochroom en het gebrek aan vibrato werkt constant op mijn zenuwen. In twee liederen van Ernest Chausson - Papillons ('Les papillons couleur de neige') en Les heures ('Les pâles heures, sous la lune, en chantant jusqu'à mourir') - zou dit in zijn voordeel moeten werken, maar ook in deze liederen kon hij mij niet overtuigen.

Zijn Frans is over het algemeen wel perfect verstaanbaar. Ten minste als het niet te snel gaat, zoals in Sombrero van Cécile Chaminade. Dan struikelt zijn tong over de woorden. Voor een zanger die toch gepokt en gemazeld is door barokcoloraturen was dat wel een verrassing. Anderzijds moet in liederen wel een hoop tekst gearticuleerd worden, in tegenstelling tot de barokke loopjes op één of twee lettergrepen.

Dit alles betekent niet dat hij niet zou beschikken over expressiemogelijkheden. Maar die beperken zich eigenlijk alleen maar tot het spelen met dynamiek. Aangezien hij tegelijkertijd ook nog lange frases kan spinnen, kan hij toch de illusie wekken dat hij iets expressiefs aan het doen is. Reynaldo Hahns Offrande, en zelfs diens A Chloris, vond ik bijvoorbeeld best wel goed. Maar het verkennen van alle nuances tussen piano en forte is slechts één middel, en is voor mij niet voldoende om te kunnen spreken van een complete liedzanger.

Het recital werd opgenomen en zal op 6 mei te horen zijn op Musiq3... voor de fans en andere nieuwsgierigen.

Publicatie: zondag 19 april 2009 @ 22:24
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen