ti guarda dal Grande Inquisitor

Philippe Jaroussky in de Munt

Vandaag stelden Philippe Jaroussky en Jérôme Ducros hun nieuwe CD met Franse "mélodies", Opium, voor in de Munt. Jaroussky heeft klaarblijkelijk een grote aanhang. Zijn fans waren dan ook massaal opgedaagd waardoor de Munt stampvol zat voor een liedrecital.

Wie mijn schrijfsels hier de afgelopen jaren een beetje gevolgd heeft, zal waarschijnlijk wel al weten dat ik geen grote fan ben van contratenors. Het is een stemtype dat me absoluut niet ligt, ook niet in de barokmuziek die ze de afgelopen decennia opgeëist hebben. Maar in Handel & Co wil ik ze nog wel gedogen, waar ze vaak indruk kunnen maken met hun virtuositeit. Maar ik trek wel de lijn als ze zich vergrijpen aan het romantisch liedrepertoire, alhoewel ik perfect kan begrijpen dat een intelligente zanger dit repertoire wil zingen.

Desalniettemin wilde ik toch even live horen wat Jaroussky ervan bakte... en dat bleek niet al te veel te zijn. Al halverwege het eerste lied, Mandoline van Gabriel Dupont (een leerling van Massenet), werd ik al overvallen door een zekere monotonie in zijn expressie. Zijn stem is volledig monochroom en het gebrek aan vibrato werkt constant op mijn zenuwen. In twee liederen van Ernest Chausson - Papillons ('Les papillons couleur de neige') en Les heures ('Les pâles heures, sous la lune, en chantant jusqu'à mourir') - zou dit in zijn voordeel moeten werken, maar ook in deze liederen kon hij mij niet overtuigen.

Zijn Frans is over het algemeen wel perfect verstaanbaar. Ten minste als het niet te snel gaat, zoals in Sombrero van Cécile Chaminade. Dan struikelt zijn tong over de woorden. Voor een zanger die toch gepokt en gemazeld is door barokcoloraturen was dat wel een verrassing. Anderzijds moet in liederen wel een hoop tekst gearticuleerd worden, in tegenstelling tot de barokke loopjes op één of twee lettergrepen.

Dit alles betekent niet dat hij niet zou beschikken over expressiemogelijkheden. Maar die beperken zich eigenlijk alleen maar tot het spelen met dynamiek. Aangezien hij tegelijkertijd ook nog lange frases kan spinnen, kan hij toch de illusie wekken dat hij iets expressiefs aan het doen is. Reynaldo Hahns Offrande, en zelfs diens A Chloris, vond ik bijvoorbeeld best wel goed. Maar het verkennen van alle nuances tussen piano en forte is slechts één middel, en is voor mij niet voldoende om te kunnen spreken van een complete liedzanger.

Het recital werd opgenomen en zal op 6 mei te horen zijn op Musiq3... voor de fans en andere nieuwsgierigen.

Publicatie: zondag 19 april 2009 @ 22:24
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
1 opmerking

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen