ti guarda dal Grande Inquisitor

Werther in Parijs

Hoe mooi en aangrijpend kan een operavoorstelling zijn als je meegesleurd wordt door twee bovenaardse zangers, die het beste van zichzelf geven en die je volledig laten geloven in de emoties die ze doormaken... zoals gisteren het geval was met Werther, wat met voorsprong mijn favoriete Massenet-opera is.

De productie van Jürgen Rose is niet nieuw. Ik heb ze een paar jaar geleden al in München gezien. Centraal staat een rots met daarop de tafel waar Werther zijn brieven schrijft en zo alles - letterlijk en figuurlijk - rond zijn persoon laat draaien. Het is een "veilige" productie. Toen het productieteam kwam groeten, was er zelfs maar één eenzame obligate boeroeper die moeiteloos overstemd werd door een publiek dat buiten zinnen was van wat ze net hadden meegemaakt.

Oorspronkelijk zou Rolando Villazon de titelrol gezongen hebben, maar hij mocht van zijn dokter nog niet optreden. Gelukkig waren er ook een aantal voorstellingen gepland van de baritonversie met Ludovic Tézier (hij zingt trouwens in de tenorversie-voorstellingen ook Albert). Op de première kregen we dus Tézier te horen.

We kennen zijn Werther natuurlijk al van in de Munt. Maar gisteren heeft Ludovic Tézier zichzelf overtroffen. Zingen voor een zaal waar verschillende mensen waarschijnlijk gehoopt hadden om Villazon te horen, zorgde misschien voor extra adrenaline, waardoor zijn Werther buitengewoon intens was. In "O nature, pleine de grâce" was hij nog de dromende poëet. "Lorsque l'enfant revient d'un voyage" was weer doortrokken van verdriet en "Pourquoi me réveiller" begint als een poëtische herinnering aan een ver verleden en Ossian maar evolueert langzaam maar zeker naar een aria die naar de keel grijpt.

In de Munt had ik altijd moeite met zijn sterfscène, maar wat hij gisteren presteerde was de meest aangrijpende sterfscène die ik ooit gehoord heb. Dat was echter ook grotendeels te danken aan de respons die hij kreeg van zijn Charlotte. De Charlottes die we in de Munt hoorden, waren ook uitstekend, maar Susan Graham is gewoon buiten categorie als Charlotte. In die sterfscène is ze troostend, maar ze geeft zich ook over aan de uiting van haar smart als ze toegeeft dat ze met de verkeerde man getrouwd is. Dat besef was al eerder gekomen in een emotioneel sterke "Va! laisse couler mes larmes". Daarin gaat ze van het zachtst zwevende piano tot een climax waarbij ze moeiteloos heel de Bastille vult met haar stem.

De ondersteunende rollen waren ook meer dan behoorlijk bezet. Ik vind Franck Ferrari wat te bruut voor Albert, maar zijn hoekige stem vormt wel een goed contrast met die van Tézier. Adriana Kucerova was een opgewekte en speelse Sophie, maar toch een met de nodige dramatische inleving voor de tragischere momenten. Het was trouwens opvallend hoe gigantisch groot haar stem klonk. De baljuw werd gezongen door Alain Vernhes met al zijn gekende gevoel voor stijl. Tenslotte moet ook nog vermeld worden dat Kent Nagano voor een meeslepende orkestklank zorgde, waarbij de spanning op geen enkel moment verslapte. Het publiek had amper de mogelijkheid om adem te halen.

Dit was een van die zeldzame voorstellingen waarbij alle puzzelstukjes perfect samenvallen voor een voorstelling die je maar één of twee keer per jaar meemaakt. De teller van mijn databank liet me trouwens weten dat deze Werther mijn 700ste operavoorstelling was... ik had het slechter kunnen treffen.

Publicatie: zondag 1 maart 2009 @ 10:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Nabucco in Mönchengladbach

Ik kan begrijpen dat een klein stadstheater als dat van Mönchengladbach ook wel eens Nabucco wil uitvoeren. Maar als ze meer dan de helft van de rollen niet min of meer deftig kunnen bezetten, dan hadden ze misschien beter een andere Verdi-opera gekozen...

Opera, 24-6-2018 8:24
1 opmerking

Hans Heiling in Essen

Het is misschien nog wat vroeg om van een Marschner-revival te spreken na de verschillende producties van Der Vampyr in Koblenz, Berlijn of Genève de afgelopen seizoenen. De opera van Essen draagt er in alle geval toe bij om het gat tussen Freischütz en Holländer op te vullen met een nieuwe productie van Hans Heiling.

Opera, 23-6-2018 10:07
0 opmerkingen

Der Graf von Luxemburg in Duisburg

Het is nog eens tijd voor een streepje operette. Twee jaar geleden ging een nieuwe productie van Der Graf von Luxemburg in Düsseldorf in première en wordt dit seizoen hernomen in Duisburg.

Operette, 22-6-2018 10:11
0 opmerkingen

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
4 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen