ti guarda dal Grande Inquisitor

La Calisto in de Munt

In 1993 stelde de Munt een "nieuwe" opera voor, Cavalli's La Calisto, met René Jacobs als drijvende kracht. Drie jaar later werd deze productie hernomen en dan is er een hiaat van meer dan 10 jaar tot La Calisto deze maand terug neerstreek in de Munt. Na al die jaren is de productie van wijlen Herbert Wernicke er nog altijd één die mag gezien worden.

Foto

De eenvoud van de enscenering en de sobere stijl is tijdloos en blijft aanspreken. Het decor, een gesloten kijkdoos waarop de sterrenbeelden geschilderd zijn, zorgt wel voor een aantal beperkingen. Het opkomen en afgaan van de zangers moet gebeuren via valluiken of via stukken plafond die neergelaten worden. Voor de belichting moet ook een oplossing gezocht worden. Maar die frontale belichting, gecombineerd met de plankenvloer, zorgen voor een 17de-eeuwse authenticiteit. Die wordt nog eens versterkt door details zoals barokke machinerieën die zichtbaar zijn op de achtergrond, telkens er ergens een venster opengaat. Samen met de mooie kostuums is deze productie van een poëtische schoonheid.

Kort samengevat, gaat La Calisto over de de nimf Calisto die als volgeling van de jachtgodin Diana kuisheid gezworen heeft. Oppergod Giove (Jupiter) laat zich daardoor uiteraard niet storen en, getransformeerd in Diana, weet hij Calisto te verleiden. Als zijn vrouw Giunone dat te weten komt, verandert ze Calisto in een beer. Om haar toch enigszins te redden, neemt Giove Calisto op in de sterrenhemel als het het sterrenbeeld van de Grote Beer. Er zijn dan nog wat nevenintriges met als belangrijkste die van de herder Endimione die verliefd is op Diana (en vice versa).

Na Maria Bayo en Rosemary Joshua, is het nu de beurt aan Sophie Karthäuser om Calisto te vertolken. Haar heldere stem klinkt het best in de hoogte, maar in het algemeen is zij een waardige opvolgster van haar voorgangsters. Johannes Weisser heeft eerder al Don Giovanni gezongen voor René Jacobs. Giove is een vergelijkbare figuur en dus lag die keuze voor de hand. Zijn lichte bariton beweegt soepel doorheen de partituur en als hij, als Diana, overschakelt op zijn falsetstem was ik verrast hoe groot zijn stem in dat register plotseling klonk.

Ik was iets minder overtuigd van de Mercurio van Georg Nigl. Hij klonk af en toe vermoeid, waardoor zijn stemplaatsing iets te hoog leek te zitten. Caitlin Hulcup (Diana) klonk verdacht sopraanachtig voor een mezzo. Lawrence Zazzo is een van die zeldzame contratenoren die constant mooi klinkt en ook expressie in zijn stem kan leggen.

Maar ik heb het meest genoten van de Giunone van Inga Kalna. Giunone kan bekeken worden als een prototype van Donna Elvira en zelfs van Fricka. Beide aspecten van de rol brengt ze perfect tot uiting. Giunone is weliswaar geschreven voor een sopraan, maar Inga Kalna brengt allerlei mooie mezzotinten mee. Haar eerste en heel korte optreden vlak voor de pauze, geeft je gewoon zin om na de pauze naar meer van die fantastische stem te luisteren.

Publicatie: vrijdag 20 februari 2009 @ 17:26
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen