ti guarda dal Grande Inquisitor

Juan Diego Florez in Luik

De Waalse Opera heeft Juan Diego Florez kunnen strikken voor een concert. Michele Mariotti was de dirigent. Op het programma stond het verwachte belcanto-repertoire van Rossini, Bellini en Donizetti.

Vier ouvertures en slechts zes aria's leken aanvankelijk wat mager voor een concert, maar de fenomenale kwaliteit van Florez' stem compenseert dat volledig. Het blijft verbazen met welk gemak hij door de Rossini-coloraturen beweegt, hoe hij hoge noten zingt, met welk legato hij de lange Bellini-cantilenen zingt en met welke schoonheid hij affraseert. Daar bovenop is zijn dictie zo helder dat elke lettergreep verstaanbaar is, zowel in het Italiaans als in het Frans.

Voor iemand die zo "gemakkelijk" hoge noten zingt, is het dan weer vreemd dat die noten bijna allemaal hetzelfde klinken, met hetzelfde forte. Meestal is dat geen probleem, maar in Ange si pur uit La favorite stoort het wel. Hij zingt die volledige romance met een prachtig mezza voce, en op het moment dat er dan een hoge noot komt, dan springt die er veel te luid uit.

Een andere misrekening was de keuze om Asile héréditaire te zingen. Hij heeft weliswaar een aantal van Arnolds aria's uit Guillaume Tell opgenomen op zijn Rubini-CD, maar die zijn eigenlijk een categorie te zwaar voor hem. Vooral in de cabaletta van deze aria moet hij opboksen tegen het orkest en dan moet hij het onderspit delven. Nu, het moet wel gezegd zijn dat hij wel alle noten kan zingen zonder dat je vreest dat hij ergens tegen een plafond zal botsen... wat niet altijd even evident is voor zwaardere stemmen.

Florez' stem heeft een overwegende metalliek-kleur. Maar dan plotseling haalt hij pasteltinten boven in Tebaldo's cavatina È serbato, a questo acciaro uit I Capuleti ed i Montecchi. Net zoals bijvoorbeeld Deh tu m'assisti amore uit Il signor Bruschino, zijn het deze lyrische aria's waarin hij het meest indruk maakt. Er zitten wel niet zoveel hoge noten in en dus kreeg hij hiervoor veel minder applaus... ten onrechte.

Met zijn hoge-noten-paradepaardje Amici miei (hij zong inderdaad de Italiaanse versie van deze aria uit La fille du régiment) eindigde hij het officiële deel van het concert. Daarna volgden nog drie bisnummers. Hij begon relatief rustig met Una furtiva lagrima, inclusief wat ongebruikelijke variaties. Het was na het tweede bisnummer - de onvermijdelijke cabaletta van Cessa di più resistere - dat het publiek echt het kot begon af te breken en hem beloonde met een staande ovatie. Hij deed er dan nog een schepje bovenop met de Rossini-versie van La donna é mobile...

Publicatie: zaterdag 6 december 2008 @ 10:31
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen