ti guarda dal Grande Inquisitor

Werner Güra in Schwarzenberg

Mijn eerste dag op de Schubertiade Schwarzenberg is meteen begonnen met de culminatie van Schuberts Liedkunnen, Winterreise. De uitvoerders waren tenor Werner Güra en de pianist Christoph Berner.

Foto

Meestal kan je uit het eerste lied, Gute Nacht, al opmaken hoe de rest van de liedcyclus zal verlopen; het is daar dat de grote lijnen van Winterreise uitgezet worden. Werner Güra leek heel braaf te beginnen, maar al heel snel voel je een zekere gelatenheid in zijn vertolking... die hij doortrok tot het einde. Het geheel gaf de indruk een zeer trage uitvoering te worden, maar in werkelijkheid duurde het volledige recital ongeveer 65 minuten, wat het toch eerder een snelle Winterreise maakte.

Het gekke is dat dit overheersend gelaten gevoel het gevolg was van allerlei fouten. Hij zong regelmatig dode noten, hij liet zijn stem soms afglijden tot uitbollende lettergrepen die soms op het randje van Sprechgesang waren, hij verbrak regelmatig zijn legato, ... Het zijn allemaal zaken die ik in een normaal liedrecital niet zou aanvaarden. Maar dit is geen normaal recital, dit is Winterreise. En als een zanger een consequent verhaal vertelt waarin ik hem kan volgen, dan wil ik hem daarin ook volgen. In dit geval droegen deze "fouten" allemaal bij tot dat gevoel van moedeloosheid dat de Wanderer voortdrijft. Naast die gelatenheid is er slechts één moment waarop je ook zijn verdriet voelt. Dat komt bijna op het einde in Die Nebensonnen als hij zingt: "Ja, neulich hatt' ich auch wohl drei; nun sind hinab die besten zwei."

Een ander voorbeeld van hoe hij eenheid brengt in de cyclus, is zijn vertolking van Irrlicht en Täuschung. Het zijn twee verwante liederen, waar een psycholoog ongetwijfeld een serieuze boom kan over opzetten betreffende de diepere zieleroerselen van de Wanderer. Werner Güra begint beide liederen met een onverwacht gevoel van vreugde. Het is dezelfde soort grimme vreugde die ook voorkomt in Der greise Kopf, waar hij al uitkijkt naar het moment dat hij dood zal zijn.

Het was misschien geen hartverscheurende Winterreise, maar wel een die me van begin tot eind geboeid heeft. En ik was blijkbaar niet alleen... het was een van die zeldzame recitals waarop absoluut niet gehoest werd, wat een aanduiding is van hoe een zanger zijn publiek in de ban kan houden.

Publicatie: maandag 25 augustus 2008 @ 10:06
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
3 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen