ti guarda dal Grande Inquisitor

Falstaff en Elektra in München

De twee volgende opera's die opgevoerd werden in het Nationaltheater van de Bayerische Staatsoper werden nog geen twintig jaar van elkaar gecomponeerd, maar ze konden niet meer verschillend zijn. Verdi's ultieme meesterwerk Falstaff versus het Teutoonse geweld van Richard Strauss' Elektra.

De enscenering van Falstaff was in handen van Eike Gramss, die een heel sobere productie bracht op een hellende houten draaischijf. Er zijn nauwelijks rekwisieten.. uiteraard een wasmand en een "paravent", maar ook een zetel (voor de herberg), een aantal waslijnen met wasgoed (ten huize van de Fords in het eerste bedrijf) en een maan en eik die op een gaas geprojecteerd worden (voor de woudscène).

De jonge Italiaanse bariton Ambrogio Maestri zingt een mooie, gecultiveerde Falstaff. Hij kan nog wel groeien in de rol. Zijn komische timing is nog niet helemaal perfect, hij slaagt er niet in om te ontroeren of medelijden op te wekken met zijn grote monoloog "Mondo ladro" en iets meer vocale autoriteit zouden niet misstaan als hij Bardolfo en Pistola de mantel uitveegt in "L'onore ! Ladri !".

De drie vrouwtjes van Windsor - Adrianne Pieczonka (Alice), Katarina Karnéus (Meg) en Marjana Lipovsek (Quickly) - vormen een homogene, vrolijke bende zonder dat er iemand echt uitspringt. Lucio Gallo is een verbitterde Ford, die er lustig op los acteert. Ulrich Reß maakt meer van de rol van Dr. Cajus dan de doorsnee karaktertenor. Bij het koppeltje geliefden is Rebecca Evans een prachtige Nanetta, maar Rainer Trost mist de nodige "italianità" voor Fenton.

Zubin Mehta dirigeerde de voorstelling.

De productie van Elektra was zo mogelijk nog soberder. Herbert Wernicke plaatste alles voor een gigantische zwarte muur, die de volledige scene dichtmaakt. Af en toe roteert deze muur om een diagonale as en zien we een grote rode trap. Elektra zit heel de tijd op een houten platform voor deze muur.

Gabriele Schnaut zong een absoluut indrukwekkende Elektra, al is haar laag register totaal onbestaande, maar ze gaf mij toch geen kippenvel. Klytämnestra werd op een gelijkaardige manier gebracht door Jane Henschel, veel volume, maar ook heen-en-weer schakelen tussen zingen en Sprechgesang. Inga Nielsen zong Chrysothemis als de arme sloor die ze moet voorstellen. Haar stem klinkt te schel voor de rol, ik had liever een iets romiger geluid gehad. Tenslotte kregen we René Pape als een luxueuze bezetting voor Orest: hij is de enige die heel de tijd perfect verstaanbaar is en de autoriteit uitstraalt als de toekomstige koning.

Publicatie: dinsdag 15 juli 2003 @ 10:43
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
0 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen