ti guarda dal Grande Inquisitor

Götterdämmerung in Antwerpen

Een voorstelling om hoofdpijn van te krijgen !

De schuldige is het duo dat de drijvende kracht is achter deze hele Ring in de Vlaamse Opera. Om te beginnen laat Ivan Törzs, op een paar zeldzame momenten na, het orkest continu fortissimo spelen. En net zoals in de vorige delen, gebruikt Ivo Van Hove talloze flikkerende videoschermen. Als in het laatste bedrijf de stroom beelden even vermindert, gooit hij er stroboscopen tegen... om onnozel van te worden.

Foto

Naast de gewelddadige computerspelletjes - onderbroken door reclamebeelden voor wodka en bier - worden er op die videoschermen nu ook taferelen uit Second Life getoond, waarmee Gunter en Gutrune hun dagen vullen. Ze communiceren met elkaar via hun laptops, zelfs al zitten of liggen ze op hetzelfde bed. Als Siegfried de Gibichungenhal betreedt, wordt hij meteen in die virtuele wereld opgenomen. Zijn avatar krijgt de vergeetdrank aangeboden door de avatar van Gunter, daarna heeft hij cybersex met Gutrune. Ik moet me waarschijnlijk niet afvragen waarom een virtuele drank ervoor zorgt dat hij Brünnhilde vergeet ?

Brünnhilde ligt zich ondertussen stierlijk te vervelen op haar "rots". Na de operatiezaal in Die Walküre en het rampdecor in Siegfried is die rots nu een ruime propere kamer met een groot bed en vensters die afgeschermd zijn met rolluiken. Continuïteit is duidelijk niet het sterkste punt van Ivo Van Hove. In die kamer is er zelfs een lift... langswaar Siegfried naar zijn werk vertrekt (zo lijkt het wel), en waarin Siegfried/Gunter haar later verkracht. Tijdens de proloog spelen Siegfried en Brünnhilde de "bed-in" van John Lennon en Yoko Ono na. Ivo Van Hove geeft in het programmaboek daar wel een uitleg voor, maar in de praktijk werkt het voor geen meter en komt het vooral over als een lachwekkende gimmick. Ik moet me waarschijnlijk niet afvragen hoe al die fotograferende reporters voorbij het "vuur" geraakt zijn ?

Er zijn toch een paar scènes die wel min of meer werken. Niet geheel toevallig zijn het de scènes waarbij de videoschermen afwezig zijn of niet opdringerig zijn. De scène van Brünnhilde en Waltraute, de sterfscène van Siegfried of de slotscène van Brünnhilde vond ik bijvoorbeeld wel geslaagd. De scène met de Rijndochters was ook wel leuk... nu ze geen Rijngoud meer te bewaken hebben, zijn ze trouwens serveersters geworden.

Maar in zijn geheel vond ik deze Ring-productie vooral incoherent en onsamenhangend, zonder overkoepelende visie of logische lijn. In het programmaboek schrijft Tom Lanoye een bijdrage over de Siegfried-productie waarin hij de muziek van Wagner omschrijft als "onaangenaam verontrustend lawaai, een opdringerig aanklampende auditieve chaos, een ergerlijk bestudeerde en toch ondoordringbare kakofonie". Als je dat naar het visuele vertaalt, is dat nu net de omschrijving van de indruk die de enscenering van Ivo Van Hove op mij nalaat.

De zangers zijn grotendeels dezelfde als bij de vorige delen. Lance Ryan vond ik nog redelijk overtuigend als de jonge Siegfried, maar als de oude Siegfried schiet hij schromelijk te kort. Zijn stem klinkt constant genepen zonder de minste baritonale ondertoon. Op een paar momenten, zoals bij zijn sterfscène "Brünnhilde! Heilige Braut!", klinkt hij wel even als een heldentenor. Jayne Casselman produceerde af en toe een paar versleten noten. Maar ik vond haar meestal wel overtuigend als Brünnhilde, met vooral een aangrijpende sterfscène.

Van de diepere mannenstemmen kon enkel Werner Van Mechelen in de korte verschijning van Alberich mij charmeren. Robert Bork zong ook wel een indrukwekkende Gunther (die trouwens verdacht veel op Ivo Van Hove leek). Attila Jun is vooral een brommende Hagen, die wel op dramatisch vlak vuur kan schieten. Maar zijn begroeting van Siegfried vond ik zwak en in het algemeen kon hij mij op vocaal vlak nooit echt overtuigen dat hij de slechterik was.

Publicatie: woensdag 18 juni 2008 @ 18:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen