ti guarda dal Grande Inquisitor

I Capuleti e i Montecchi in Parijs

De titel van Bellini's versie van "Romeo en Julia", I Capuleti e i Montecchi, lijkt te suggereren dat de strijd tussen de twee Veronese families centraal staat. Maar in feite komt slechts een klein stukje van het verhaal aan bod en draait alles rond de liefde en de dood van Romeo en Giulietta. De voorstelling in de Opéra Bastille is een herneming van een oude productie - ze dateert van 1996 - van Robert Carsen. Alhoewel esthetisch verantwoord, is de enscenering bijkomstig. Het gaat hem vooral om de aanwezigheid van de twee sterren in de hoofdrollen... Anna Netrebko en Joyce DiDonato.

Foto

Sinds Anna Netrebko een paar maanden geleden aankondigde dat ze zwanger is, was het onzeker of ze wel zou zingen. Voor een paar voorstellingen werd ze effectief vervangen door Ciofi. Ik had geen al te hoge verwachtingen voor Netrebko's Giulietta. Haar belcantowerk dat ik de laatste tijd gehoord heb (via radio-uitzendingen) vond ik alles behalve overtuigend, met als dieptepunt haar recente Violetta in London.

Giulietta is echter een ander type rol, zonder vuurwerkcoloraturen, maar met eerder lange cantilenen. Anna Netrebko heeft me dan ook aangenaam verrast, ze zong zelfs een paar heel mooie trillers. Haar grote aria "Oh, quante volte" zong ze met gedetailleerde aandacht voor de tekst en niet enkel als een pure belcanto-aria. Haar stem heeft wel een Russische donkerte, maar dat stoorde me niet echt.

Ik had wel hoge verwachtingen voor de Romeo van Joyce DiDonato, maar zij deed het minder goed dan ik verwacht had. Vooral in de hoogte klonk ze geforceerd. Maar haar tekstexpressie in "Se Romeo l'uccise un figlio" en haar uniek gekleurd timbre zorgen er wel voor dat er toch nog veel te genieten viel.

Anderzijds vond ik haar scène "Tu sola ... Deh! tu, deh! tu, bell'anima", als Romeo de 'dode' Giulietta vindt, wel beter geslaagd. In deze slotscène had ik echter meer problemen met de dirigent Evelino Pidò die soms wel héél trage tempo's uitkiest. Ook in het eerste duet tussen Romeo en Giulietta lijkt de muziek soms gewoon stil te vallen, waardoor alle spanning verdwijnt.

Van de andere zangers wil ik toch nog eens Matthew Polenzani vermelden. Polenzani is een van die onderschatte lyrische tenors die ook nu weer een uitstekende Tebaldo zong. Zijn aria "È serbato, a questo acciaro" was een schoolvoorbeeld van belcanto, met mooi legato, gebruik van messa di voce en een paar indrukwekkende diminuendo's op hoge noten.

Publicatie: zondag 8 juni 2008 @ 19:46
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Der Graf von Luxemburg in Duisburg

Het is nog eens tijd voor een streepje operette. Twee jaar geleden ging een nieuwe productie van Der Graf von Luxemburg in Düsseldorf in première en wordt dit seizoen hernomen in Duisburg.

Operette, 22-6-2018 10:11
0 opmerkingen

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
4 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen