ti guarda dal Grande Inquisitor

IMKEB 2008 - Halve finale, dag 2

Op de tweede dag van de halve finale was er maar één mannelijke kandidaat tussen allemaal sopranen en mezzo's, waaronder de twee Canadese zangeressen. De namiddag kende een verrassende wending, waarbij ik mijn eerste indruk van tijdens de eerste ronde moet herzien over deze vier kandidaten.

FotoDe sopraan Khulkar Sabirova (Oezbekistan, 26 jaar) zong tijdens de eerste ronde vooral luid. In de loop van de halve finale liet ze toch regelmatig horen dat ze ook zachter kan zingen. Dat was echter nog niet het geval met de eerste aria van de Koningin van de Nacht, O zittre nicht. Ze gaf een dramatische uitvoering alsof het "Der Hölle Rache" is, terwijl in deze aria toch ook nog iets van de bezorgde moeder moet doorschemeren. De twee liederen - Der Nussbaum en Villanelle - zong ze ook weg. Op het einde van het Schumannlied liet ze wel al een pianissimo horen. In Rachmaninovs Au! kon ze zich wel inleven en waren wat meer kleurschakeringen te horen. Schuberts Gretchen am Spinnrade leek ze aanvankelijk goed te doseren, maar het klinkt allemaal nogal exact met weinig gevoel voor rubato... de climax van "sein Kuss" brak ze bijvoorbeeld nogal kort af. Het verplicht werk Canzone zong ze zo goed als zonder partituur, maar ze leek de muziek nog niet volledig te beheersen. Ze eindigde met een redelijk goede Una voce poco fa, waarbij ze een paar "eigen" coloraturen liet horen. In het geheel maakte ze een betere indruk dan tijdens de eerste ronde.

FotoDe tenor Yury Haradzetski (Wit-Rusland, 25 jaar) zong vooral liederen uit alle mogelijke windstreken. Hij begon echter met een stijlvolle M'appari met delicate portamenti en met een lamentokarakter. Zijn sterk nasale klank stoorde me wel in Tamino's Bildnissaria. Hij durfde het ook aan om Bach te zingen met Deposuit potentes. Bij momenten klonk het indrukwekkend, bij momenten klonk het onzuiver. Wat de liederen betreft, zong hij Brahms' Meine Liebe ist grün met een koddig Duits accent. Met Tchaikovsky's Sred' shumnova bala kon hij zelfs ontroeren en in dit repertoire had ik minder problemen met zijn nasale klank. Bij Saint-Saëns' Si je l'osais begon zijn stem stilaan uit te dunnen. Maar daarna zong hij een van de beste vertolkingen van Canzone... en zonder partituur. Heimliche Aufforderung was er tenslotte net te veel aan. Hij verviel soms in spreekstem en begon weer uitgebreide tenorgebaren te maken.

FotoDe sopraan Anastasia Prokofieva (Rusland, 26 jaar) had me in de eerste ronde gecharmeerd met een Russische aria. In de halve finale moest ze echter ook nog een hoop ander repertoire zingen, met veel minder goed resultaat. Ze begon met twee Russische liederen - Ne ver', moy drug van Tchaikovksy en U moyego okna van Rachmaninov - waarbij je haast nota kan nemen van de tekst dankzij haar heldere uitspraak. Maar het metaal in haar stem begint hier al onaangenaam te klinken. Griegs Ein Traum en Faurés Chanson d'amour waren totaal onverstaanbaar. Canzone zong ze met haar hoofd in de partituur, ze maakte nooit oogcontact met het publiek. Ze had slechts één aria op het programma, Musetta wals. Dat metaal was ondertussen gedegradeerd tot azijn...

FotoDe mezzo Michèle Losier (Canada, 30 jaar) die verleden week zo'n schitterende Charlotte gezongen heeft, begint me nu op mijn zenuwen te werken. Dat heeft vooral te maken met haar manier van hoe ze liederen zingt. Ze vindt het blijkbaar nodig om elk idee met armbewegingen te ondersteunen. Daarbij passeren alle clichéposes van de operazangers uit de 19de eeuw de revue. Het doet er niet toe of het Schuberts Du bist die Ruh, Hahns Trois jours de vendange of Canzone is, het is allemaal zó vermoeiend om naar te kijken. Een tweede probleem heeft te maken met de draagwijdte van haar stem. In haar eerste lied, Trois jours de vendange, droegen haar lage noten niet goed. Ik veronderstelde toen dat dit wel zou verbeteren als haar stem wat meer opgewarmd zou zijn. Maar in de loop van haar optreden breidde dat zich uit naar haar hele stem. Ik heb het gevoel dat haar stem, als ze de finale in het PSK zou halen en tegen het Muntorkest moet opboksen, niet tot bij de jury zal geraken.

De avondsessie verliep meer volgens de verwachtingen.

FotoDe sopraan Anna Kasyan (Georgië, 26 jaar) begon met Vivaldi's Squarciami pure il seno en liet meteen afwisselende emoties horen. Alban Bergs Die Nachtigall zong ze met een licht accent, met ook hier weer een mooie afwisseling van lyriek en dramatiek. Rachmaninovs Siren' zong ze met delicate frases en werd het echt duidelijk dat ze eigenlijk een lichte stem heeft. Gezien haar doorleefde en bij wijlen dramatische tekstexpressie, zou je haast iets anders kunnen vermoeden. Maar ze beseft dat zelf zeer goed, want ze koos Ännchens aria Trübe Augen uit "Der Freischütz". Minder intelligente zangeressen zouden zich waarschijnlijk laten verleiden tot een van Agathes aria's. Haar recitatief vooraf is een ware nachtmerrie vol kleur en kampvuurgriezelverhalen. Ze eindigde met Manons Adieu, notre petite table. Ook dit werd weer een ongelooflijk spannende vertelling... waarbij ik het gevoel had dat ik deze aria volledig opnieuw ontdekte.

FotoDe mezzo Isabelle Druet (Frankrijk, 28 jaar) bevestigde ook volledig haar prestatie van verleden week. Als Cherubino is ze quasi-perfect. Het kan bijna niet anders dat ze dit al op scène gezongen heeft. Met Le tombeau des Naïades hoorde ik deze week voor de eerste keer echt Debussy. Ook in Bellini liet ze een fenomenale stembeheersing opmerken. En als ze haar grote stem aanwendt om Monteverdi te zingen - Disprezzate Regina uit "Poppea" - dan kan ze zelfs mij overtuigen dat Monteverdi toch kan ontroeren. De monoloog van Concepción Oh, la pitoyable aventure uit "L'heure espagnole" bracht ze met veel gevoel voor humor. Ze is het soort zangeres waarbij je totaal niet meer op de techniek let en je je vol vertrouwen kunt verliezen in de muziek. Ik heb het gevoel dat we na Thierry Félix weer een Franse winnaar gaan krijgen, tenzij de jury weer kiest voor een zogenaamd "veelbelovend" talent zonder stem...

FotoDe sopraan Layla Claire (Canada, 26 jaar) had tijdens de voorrondes vooral een zenuwachtige indruk gemaakt. Zenuwen leken gisteren geen probleem meer. Ze heeft een grote stem, die in de hoogte niet echt mooi klinkt en daar weinig kleur heeft. Ze begon wel goed met Hear ye, Israël. Canzone was beter dan gemiddeld (en ook zonder partituur gezongen). Mozarts Exsultate was niet jubelend genoeg voor mij. Maar haar interpretatie van Adieu, notre petite table was wel mooi. Ze heeft een lyrischer geluid dan Kasyan. De inleiding klonk minder verfijnd dan bij de Georgische sopraan. De aria zelf zong ze wel fantastisch teruggehouden. In haar geheel, was ze redelijk overtuigend.

FotoNa al dit moois, was de sopraan Julie Martin du Theil (Zwitserland, 24 jaar) een anti-climax. Ze heeft een jonge soubrette-stem. Daar is op zich niets mis mee, maar het gevolg is dat ze veel te weinig kleur en expressiemogelijkheden heeft om bijvoorbeeld in de liederen echt te boeien. Maar ook in de aria's kon ze maar moeilijk mijn aandacht vasthouden. Het enige wat enigszins de moeite was, was Oscars Saper vorreste.

De tweede halvefinaledag levert voor mij vier namen op voor de finale: Yury Haradzetski, Anna Kasyan, Isabelle Druet en Layla Claire. Ik twijfel nog over Khulkar Sabirova, zij gaat ook even in de wachtkamer.

Publicatie: woensdag 14 mei 2008 @ 9:48
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen