ti guarda dal Grande Inquisitor

Elisabetta, regina d'Inghilterra in het PSK

Romantische belcanto-opera's worden gewoonlijk in reserve gehouden voor concertante uitvoeringen. Dirigent Julian Reynolds stond gisteren in het PSK aan het hoofd van het Muntorkest met Rossini's Elisabetta, regina d'Inghilterra op de muziekstandaarden.

Die concertante opera had eigenlijk Maria Stuarda moeten geweest zijn. Maar aangezien de voorziene protagoniste Anna Caterina Antonacci die opera uit haar repertoire geschrapt had, werd al tijdens de seizoensaankondiging vorig jaar beslist om haar de Elisabetta van Rossini te laten zingen. Maar nu blijkt ze ziek te zien, wat meteen de hele onderneming hypothekeert. Er zijn waarschijnlijk maar een handvol zangeressen die deze partij in hun repertoire hebben, waardoor je moet nemen wat je kunt krijgen.

De Munt kwam uit bij de Amerikaanse sopraan Marguerite Krull. Ze heeft de rol effectief op haar repertoirelijst staan, maar dat is blijkbaar nog geen garantie dat ze hem ook kan zingen. Haar basistechniek is al twijfelachtig met noten die ze al te vaak langs onder aanzet en vaak ook te laag blijven. De weinig ondersteunde noten duwt ze ook uit haar keel, waardoor haar klank onaangenaam is. Maar ook van belcanto heeft ze weinig kaas gegeten. Staccato zingen is een basisvereiste om de coloraturen goed uit te voeren. Bij Krull worden de coloraturen meestal één grote glissando, die slechts bij benadering juist is. Door de annulatie van Antonacci was de vervanging door Krull waarschijnlijk beter dan niets, alhoewel...

De andere sopraanpartij is die van Matilde. Annamaria Dell'Oste begon wel zwak met een slecht projecterende stem tijdens haar duet met Leicester. Maar voor haar eerste aria "Ah, se tolto un sol momento" was ze opgewarmd en zong ze verder een keurige Matilde, zonder echter veel potten te breken.

Antonino Siragusa hebben we al vaker in het PSK kunnen horen. Opwarmingsproblemen blijkt hij totaal niet te kennen. Vanaf Norfolcs entrée met de cavatina "Oh voci funeste" rollen de coloraturen er vlekkeloos uit en de eerste hoge noot is meteen raak. Bij vorige gelegenheden, waren die hoge noten niet altijd even zeker, maar nu is die hoogte stevig zonder aarzeling. Bij zijn grote aria "Deh! troncate i ceppi suoi" in het tweede bedrijf zat ik constant op het puntje van mijn stoel. Ook de manier waarop hij fraseert, de woorden kleurt, met de tekst speelt door hier en daar nadrukken te leggen of kleine pauzes in te lassen, kortom de natuurlijkheid waarmee hij Rossini zingt, is fenomenaal.

Hetzelfde geldt ook voor de Leicester van Gregory Kunde. Zijn stem is meer het type van de Rossini-held, ronder en voller van klank. Ook voor hem stellen de hoge noten geen enkel probleem, die volledig geïntegreerd zijn in de rest van zijn stem en die gewoon gigantisch klinken. Zijn aria in het tweede bedrijf, na de aria van Norfolc, gevolgd door het tenorenduet was absoluut genieten van begin tot einde.

Deze twee tenors hebben de avond op spectaculaire wijze gered, maar het had nog mooier kunnen geweest zijn als de Munt ergens een Elisabetta had kunnen vinden...

Publicatie: donderdag 17 april 2008 @ 8:26
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen