ti guarda dal Grande Inquisitor

Padmâvatî in Parijs

In tegenstelling tot Zampa, had ik nog nooit gehoord van Roussels "opéra-ballet" Padmâvatî, alhoewel er wel een paar opnames van bestaan. De nieuwe productie van het Théâtre du Châtelet bleek een aangename kennismaking te zijn, die een serieuze kandidaat is om op het einde van het jaar in mijn top-vijf te belanden.

Foto

Padmâvatî ging in 1923 in Parijs in première, als de helft van een double-bill... de andere helft bestond uit Ravels L'heure espagnole. Zoals wel meer Franse opera's - denk maar aan Les pêcheurs de perles of Lakmé - speelt Padmâvatî zich af in Indië. De stad Tchitor wordt belegerd door de Mongoolse sultan Alaouddin. Tijdens de vredesonderhandelingen met Ratan-Sen ziet hij twee seconden diens vrouw, de koningin Padmâvatî, en is meteen van de kaart. Hij vraagt Ratan-Sen zijn vrouw in ruil voor vrede, maar die weigert. In de daarop volgende veldslag geraakt Ratan-Sen gewond en vraagt zijn vrouw om zich op te offeren om de stad te redden. Zij weigert op haar beurt, steekt haar man dood en springt mee op de brandstapel waarop Ratan-Sen gecremeerd wordt.

Het verhaal klinkt misschien wat belachelijk, maar de muziek is schitterend met oriëntaalse kleuren. Tijdens de dansen moest ik soms aan de Ravel van Shéhérazade denken. Het begin van het sombere tweede bedrijf klinkt dan weer een beetje als Debussy. De opera bevat geen echte aria's. Het zijn eerder doorgecomponeerde recitatieven. De dirigent Lawrence Foster slaagt er in om grote spanningsbogen op te bouwen met het Orchestre Philharmonique de Radio France. De scène waarin Padmâvatî zich onsluiert, is spannend opgebouwd. Het woordenloos vocaliserende koor zorgt in die scène voor een extra dimensie. Ook het slot op de brandstapel werd in één grote spanningsboog uitgevoerd.

Padmâvatî zou gezongen worden door Marie-Nicole Lemieux, maar een paar weken voor de première had zij om een of andere reden forfait gegeven. Sylvie Brunet nam de rol over. Zij zingt Padmâvatî met een stevige stem en veel harde metaalklanken. Iets meer verfijning had wel gemogen. De Ijslandse tenor Finnur Bjarnason geraakte als Ratan-Sen nauwelijks over de orkestbak. Hij is geen partij voor het vocale geweld van Sylvie Brunet, waardoor hun scène in het tweede bedrijf (waarin hij haar probeert te overtuigen om zich op te offeren) totaal geen spanning had. Alain Fondary begon zwak, maar zijn stem geraakte snel op dreef zodat hij een degelijke Alaouddin zong. De mooiste stem van de avond was die van Yann Beuron, die de korte rol van de brahmaan zong.

Aangezien de opera zich in Indië afspeelt, leek het een berekend risico om een Bollywoodfilmregisseur te vragen om de regie te doen. Alhoewel Sanjay Leela Bhansali absoluut geen ervaring met opera had, is het resultaat adembenemend mooi. Zoals kon verwacht worden, ziet het er allemaal heel kleurrijk uit met luxueuze decors, zijn de dansen (de choreografie is van Tanusree Shankar) spectaculair en duikt er zelfs een echt paard, een olifant en een tijger op in de enscenering. Samen met de meeslepende muziek was het een voorstelling die me constant op het puntje van mijn stoel deed zitten. Het is het soort productie waarbij ik het gevoel heb dat dit de definitieve, enig mogelijke enscenering van Padmâvatî is... tot een andere productie dit natuurlijk tegenspreekt. Maar de kans dat ik dit werk ooit nog eens te zien krijg, zal wel heel klein zijn.

Publicatie: zondag 23 maart 2008 @ 8:43
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen