ti guarda dal Grande Inquisitor

Petra Lang in de Munt

Met het recital dat Petra Lang en Charles Spencer gisteren in de Munt gaven, stond er nog eens een oerdegelijk Duits liedrecital op het programma.

Ze begonnen met een aantal Deutsche Volkslieder van Brahms. Deze collectie liederen bevat verschillende lichtere liederen of liederen met een knipoog, maar Petra Lang had gekozen voor liederen over verloren en onbeantwoorde liefdes. De eerste liederen waren nog niet zo interessant omdat ze soms nogal vaak luidruchtig ademhaalde, maar vanaf Da unten im Tale was ze in goede vorm. Ik heb dit lied zelden zo mooi en zo triestig gehoord. Het daaropvolgende Es ging ein Maidlein zarte werd dan weer gekenmerkt door veel afwisseling tussen de vier strofen. In de eerste is ze nog opgewekt als het meisje bloemen gaat plukken. De beschrijving van de ontmoeting met Magere Hein is beangstigend. Daarna wordt ze plots een klein meisje dat met een breekbare stem smeekt om niet te moeten sterven, waarna in het laatste deel het verdriet over haar dood de overhand neemt. Tijdens haar vertolking verandert haar gezichtsexpressie ook constant en volgt gelijke tred met haar stem.

Wagner is zowat de vaste componist van Petra Lang en dus is het ook geen verrassing dat ze zijn Wesendonck-Lieder zong. Meestal vind ik die vijf liederen niet zo boeiend, omdat de zangeres al te vaak de grenzen van haar kunnen moet aftasten. Dat was hier totaal niet het geval. Op geen enkel moment had ik het gevoel dat Petra Lang al aan haar limieten zat. Vooral Schmerzen en Träume zong ze met een ongelooflijke sensualiteit. Ik zou haar vertolking zelfs erotisch durven noemen. De manier waarop ze soms een "R" diep in haar keel laat rollen - het klinkt haast als een Franse r - is weliswaar onorthodox voor Duitse liederen, maar het klinkt wel sexy. Opvallend bij deze liederen was ook haar houding. Daar waar ze bij de Brahms-liederen nog een beetje acteerde, stond ze hier volledig stil, statig als een standbeeld met ineengehaakte handen. Ik stelde me daar zo Isolde bij voor die op de punt van haar schip staat en in de verte tuurt terwijl ze de zee oversteekt. Het enige spijtige van deze uitvoering is dat ze blijkbaar beslist heeft dat piano dicht moest. Daardoor worden de subtiele klanken die Charles Spencer speelt, veel te veel gedempt. Ik begrijp niet waarom zangers nog altijd zo veel schrik hebben van de piano...

Die gesloten piano was ook een probleem in de Mörike-Lieder van Hugo Wolf, aangezien de piano hier een misschien nog belanrijkere rol speelt dan bij Wagner. Het eerste lied, Begegnung, was trouwens het enige waarbij ik problemen had met hun keuzes. Naar mijn gevoel was dat veel te traag, waardoor die zwiepende wind niet tot zijn recht komt. Maar met Das verlassene Mägdlein gaf ze dan weer een geniale vertolking van de eenzaamheid van het meisje. Lebe wohl was pure klankschoonheid en met Storchenbotschaft toonde ze ook haar gevoel voor humor.

Voor Mahlers Rückert-Lieder verscheen de statige Petra Lang weer. Haar stembeheersing was ook hier weer schitterend waarbij ze over het volledig bereik van haar stem prachtig piano kon zingen. Het contrast met Christian Gerhaher een paar weken geleden in het PSK was gigantisch. Um Mitternacht klonk zoals het moest klinken en Ich bin der Welt abhanden gekommen was echt ontroerend. Ze ging nadien nog even verder met twee Mahlerbisnummers - Urlicht en Rheinlegendchen - om af te ronden met Brahms' Wiegenlied.

Publicatie: donderdag 6 maart 2008 @ 16:43
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen