ti guarda dal Grande Inquisitor

Il barbiere di Siviglia in New York

Toen Peter Gelb vorig seizoen directeur werd van de Met, was een van zijn eerste acties om Bartlett Sher te engageren als regisseur. Sher had tot dan toe zijn sporen verdiend op Broadway. Zijn enscenering van Il barbiere di Siviglia was meteen een groot succes en was ook een van de eerste producties die vorig seizoen live in de Amerikaanse bioscopen te zien was.

Dat succes was toen ook toe te schrijven aan de super-bezetting met Juan Diego Florez als Almaviva, Joyce DiDonato als Rosina en Peter Mattei als Figaro. Maar de productie op zich is ook schitterend. Een aantal van die cinema-opera's van vorig jaar zijn ondertussen al op DVD verschenen... zoals Yevgenij Onegin met Hvorostovsky en Fleming, of ook I Puritani met Netrebko. Mocht die Barbiere ook ooit op DVD verschijnen, aarzel dan niet om hem te kopen.

Foto

Het is een kleurrijke productie met de warme kleuren van de Spaanse zon uit Sevilla. Het decor is gereduceerd tot een reeks deuren die in allerlei opstellingen geschoven kunnen worden en zo rudimentaire, maar effectieve, kamers kunnen vormen. Appelsienbomen worden als decoratie gebruikt. Er is ook een loopbrug rond het orkest gebouwd zodat bepaalde aria's deels voor het orkest gezongen werden, wat akoestisch niet ideaal was. Maar het belangrijkste aan deze productie is dat hij écht grappig is... op een verfijnde manier, zonder zangers die tegen deuren lopen of taarten in hun gezicht krijgen. De meeste slapstickachtige capriolen komen van de danser die de rol van Ambrogio speelt.

Figaro werd gezongen door Franco Vassallo. Ik had hem eerder al eens in Un ballo in maschera in Leipzig gehoord, waar ik niet echt onder de indruk was van zijn Renato. Als Figaro is hij een stuk beter, maar toch nog niet helemaal wat het moet zijn. Hij heeft weinig charisma en de coloraturen van "Largo al factotum" zijn nogal slordig. Zijn tekstprojectie is ook omfloerst en minder knapperig dan bij de rest van de bezetting, ondanks zijn Italiaanse afkomst.

Maar er werd vooral uitgekeken naar Jose Manuel Zapata (Almaviva) en Elina Garanca (Rosina) die gisteren allebei hun debuut maakten aan de Met.

Jose Manuel Zapata is nog geen echt bekende naam, alhoewel Rossini-fans hem ongetwijfeld wel zullen kennen. Ik heb hem ontdekt in La pietra del paragone in Parijs. Vooraf werd gisteren aangekondigd dat hij een verkoudheid had, maar daar was uiteindelijk bijster weinig van te merken. Alleen de hoge slotnoten van de cabaletta van "Cessa di piů resistere" werden voorzichtig en met weinig kracht gezongen. Zijn stem klinkt minder metaalachtig dan die van Florez, maar verder doet hij zo ongeveer alles wat de Peruviaan ook doet. Tijdens zijn serenade "Ecco ridente in cielo" zong hij in de eerste lijn zowaar al een triller. Zijn frasering en stijlgevoel zijn voorbeeldig met voortreffelijke diminuendo's en pianissimo's in bijvoorbeeld "Se il mio nome saper voi bramate".

De Letse mezzo Elina Garanca is al heel wat beter bekend. Voorafgaand aan haar debuut kreeg ze zelfs een lang artikel en interview in The New York Sun. Gisteren vierde ze een ware triomf. Haar stem is dan ook fantastisch mooi en homogeen. In de laagte klinkt ze romig en donker voluptueus zonder rauwe bijklanken van haar borststem. Haar hoogte is dan weer gigantisch groot en met een helderheid die je eerder bij een sopraan zou verwachten. Het is alleen spijtig dat ze geen trillers zingt, zelfs niet in "Una voce poco fa". Maar voor de rest is dit een schitterende mezzo die een echte aanwinst is voor het steeds groeiend contingent lyrische mezzo's.

Bruno Praticň is de veteraan in het gezelschap. Je kan moeilijk zeggen dat hij zijn rol mooi zingt, maar hij reďncarneert zichzelf gewoon in Dr. Bartolo. Hij zingt zijn aria "A un dottor della mia sorte" met alle natuurlijkheid die je je kan voorstellen. Hij verandert zijn stem, imiteert stemmetjes, speelt met de tekst, neemt vrijheden met de noten. Het is iets wat alleen een echte Rossini-meester kan... en mag doen. Peter Rose zong tenslotte Don Basilio, waarbij hij onder andere in de Lasteraria zijn diepste noten door de zaal liet botsen.

Dit was de laatste voorstelling die ik deze week in New York zag, en het was ook de meest bevredigende.

Publicatie: zondag 13 januari 2008 @ 23:44
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geďnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen

Rigoletto in Luik

Dit jaar geen eindejaarsoperette in Luik, maar een herneming van Rigoletto in de negentiende eeuwse enscenering van Stefano Mazzonis di Pralafera.

Opera, 27-12-2017 9:37
1 opmerking

Dialogues des Carmélites in de Munt

Dialogues des Carmélites behoort tot het Franse standaardrepertoire van de twintigste eeuw. Het was dan ook verrassend om te ontdekken dat de opera niet meer opgevoerd werd in de Munt sinds de Belgische creatie in 1959. Maar met de productie van Olivier Py en onder de muzikale leiding van Alain Altinoglu brengt de Munt meteen één van de beste Muntproducties van de afgelopen tien jaar...

Opera, 20-12-2017 16:58
11 opmerkingen

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
13 opmerkingen