Na Hugo Wolfs Spanisches Liederbuch een paar maanden geleden in het PSK, stond nu het bekendere Italienisches Liederbuch op het programma; weliswaar in het Conservatorium en met sopraan Soile Isokoski en bariton Bo Skovhus. Marta Viitasalo zat aan de piano.
Het Italienisches Liederbuch zijn eigenlijk twee boeken, die met een tussentijd van vijf jaar gecomponeerd werden. In een poging om er een dramatische lijn in te brengen, werden alle liederen door elkaar gegooid zonder rekening te houden met de verschillen tussen de twee boeken. Dergelijke truken zijn blijkbaar nodig om het interessant te maken, want van de zangers zou het niet komen.
Soile Isokoski kampt met wat opwarmproblemen. Maar eenmaal die overwonnen zijn, krijgen we een niet bijster mooi geluid te horen, in niet al te zuiver Duits. Maar Bo Skovhus slaat werkelijk alles. Hij heeft blijkbaar geen idee wat hij daar staat te doen. Af en toe zit hij er ritmisch naast, hij zingt Duits met een of ander accent, er is nergens vibrato te bespeuren, zijn forte-zingen is ronduit lelijk... Alles bij elkaar een verschrikkelijke voorstelling.
Maar gelukkig was er een pauze na de eerste 23 liederen... en kon ik naar huis.
