ti guarda dal Grande Inquisitor

Jephta in het PSK

Gisteren speelde Opera Fuoco onder leiding van David Stern Handels laatste oratorium Jephta in het PSK, in een slechts voor twee derde gevulde zaal.

Jephta is het verhaal van Jephta die in ruil voor een overwinning tegen de Ammonieten aan God beloofd om de eerste mens te offeren die hij na de veldslag tegenkomt. Dat blijkt uiteraard zijn dochter Iphis te zijn. Maar gelukkig verschijnt plotseling een engel die gratie verleent als Iphis de rest van haar leven aan God wijdt.

Opera Fuoco is een orkest dat op oude instrumenten speelt, die om de twintig minuten herstemd moeten worden. Dat haalt meteen een deel spanning uit de voorstelling en zorgt ook voor veel vertraging. Om te zorgen dat de avond niet te lang zou worden, werd vooral in het derde bedrijf duchtig geknipt. Zowat alle aria's die na de verschijning van de engel komen, werden weggeknipt... zodat op een paar recitatieven na meteen overgegaan werd tot het slotkwintet en -koor.

Paul Agnew zong Jephta met een honingzachte stem en met schijnbaar oneindige adem. Op het moment dat hij zijn eed zweert, balt hij vocaal zijn stem en zingt hij met een nadruk die aangeeft dat er iets belangrijks aan het gebeuren is. Die tekstinleving is vooral in zijn recitatieven onmiskenbaar, maar soms maakt hij het ook allemaal wat te mooi. De aria "His mighty arm", nadat hij de veldslag gewonnen heeft, kan bijvoorbeeld heel wat meer uitzinnige vreugde verdragen. En als hij met "Open thy marble jaws" zijn wanhoop zou moeten uitdrukken omdat hij zijn dochter moet offeren, is er enkel mooi gezang te horen. Het is wachten tot het da capo van die aria vooraleer de emotie toeslaat en ik een krop in de keel kreeg.

Storgè, Jephta's vrouw, heeft een verschillende emotionele en trieste aria's te zingen. Guillemette Laurens valt overwegend zwak uit. Haar eerste aria "In gentle murmurs will I mourn", enkel begeleid met blokfluit en basso continuo, zingt ze nog mooi introvert. Maar de dramatischere aria's lukken niet echt. Voor "Scenes of horror" ontbreken haar de lage noten, waardoor de dramatiek de mist ingaat. Ook in "Let other creatures die" probeert ze met pseudo-dramatisch gezucht haar verdriet uit te drukken.

Ik was daarentegen wel gecharmeerd door de Daphné Touchais, die een ontroerend mooie Iphis zong. Ze heeft een frisse stem, die perfect door de zaal zweeft. Haar coloraturen hebben soms wel weinig glans of warmte. Maar ze heeft "dat iets", waarmee ze rechtstreeks mijn hart raakt. Zoals het moment dat ze berust in haar toekomstige dood, 'For joys so vast too little is the price of one poor life' was hartverscheurend. Ze is ook een zanger die bijna nooit naar haar partituur kijkt. Ze leeft zich in haar rol in, door te reageren op wat de anderen zingen. Als Jephta haar met "Horror, confusion" wegstuurt, wijkt ze terug en gaat ze traag terug op haar stoel zitten. Het zijn maar kleine dingen, maar het voegt wel een extra dimensie toe aan haar vertolking.

Louise Innès zong de rol van Hamor, de geliefde van Iphis. Zij heeft geen bijzondere stem, maar zingt wel correct. Zebul, de broer van Jephta, werd wel goed gezongen door Alan Ewing. Zijn stem heeft een holle galmende klank, die meteen plechtstatig klinkt. Zijn bubbelend timbre doet me in de coloraturen wat aan een voor-historische bas als Malcolm McEachern denken.

Publicatie: dinsdag 27 november 2007 @ 21:15
Rubriek: Oratorium

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen