ti guarda dal Grande Inquisitor

Christine Schäfer in de Munt

Ik ben zelden met zo hoog gespannen verwachtingen naar een recital gegaan als het liedrecital van Christine Schäfer en Eric Schneider in de Munt. Christine Schäfer is een van mijn favoriete liedsopranen en het is al veel te lang geleden dat ik haar nog eens in een liedrecital gehoord heb. Op het programma stond Winterreise.

Ik vind hun opname van Schuberts grootste liedcyclus fantastisch. Live kon Christine Schäfer mij echter veel minder ontroeren. Het is uiteraard niet evident om een overtuigende Winterreise te zingen met haar heldere sopraanstem, omdat je toch een zekere vereenzelviging verwacht tussen de zanger en de, in principe mannelijke, Wanderer. Christine Schäfer blijft echter op een te grote afstand om te kunnen beklijven. Ook in haar gezicht is weinig emotie te zien, alleen speelt er af en toe een cynische glimlach rond haar lippen.

Je zou hun interpretatie excentriek kunnen noemen vanwege de soms wel heel afwijkende tempokeuzes. Gute Nacht vertrekt bijvoorbeeld met een sneltreinvaart. Die Krähe lijkt wel een zenuwachtige kolibri. Het contrast met het volgende lied, een zeer trage Letzte Hoffnung, valt dan weer des te meer op. Echt snelle liederen zoals Der stürmische Morgen of Mut worden dan weer traag gezongen.

De liederen die het best werkten, waren de liederen waar het romantisch verlangen naar de dood een hoofdrol speelt. In liederen zoals Der greise Kopf, Der Wegweiser of Das Wirtshaus maakt ze volgens mij duidelijk dat de Wanderer de cyclus niet overleeft. Ze doet niets dramatisch of waanzinnigs. Het berustende doodsverlangen wordt daarentegen als iets lavends uitgedrukt.

Ik was echter wel aangenaam verrast door Eric Schneider. Ik vind hem meestal nogal bruut, maar ik heb hem nog nooit zo verfijnd en gevoelig horen piano spelen als in dit recital. Het kleine tussenspel van Das Wirtshaus speelde hij zelfs zo etherisch dat ik bijna het gevoel kreeg dat er een grote straal licht uit de hemel zou neerdalen. Anderzijds liet hij regelmatig de spanning los tussen de liederen. Zeker de vier laatste liederen zouden in één grote boog uitgevoerd moeten worden. Maar hij wachtte telkens geduldig tot het publiek lustig uitgehoest was.

Publicatie: dinsdag 20 november 2007 @ 8:21
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen