ti guarda dal Grande Inquisitor

Anne Sofie von Otter in het PSK

Vijftig jaar geleden, op 29 november 1957, overleed Erich Wolfgang Korngold. De herdenking van deze verjaardag was de inspiratie voor het recital dat Anne Sofie von Otter en Bengt Forsberg gisteren in het PSK brachten. Dit repertoire heeft vermoedelijk een deel van het potentiële publiek afgeschrikt, want de zaal zat maar voor driekwart vol.

Na het eerste lied Liebesbriefchen, dat von Otter met een mooi mezza voce zong, nam Bengt Forsberg het woord om wat uitleg te geven bij de muziek die ze gingen opvoeren. Na de pauze herhaalde hij dit voor het tweede deel. Daarbij gaf hij een korte samenvatting van wat ook reeds in het programmaboek stond.

Het eerste deel van de avond bestond voornamelijk uit liederen die niet van Korngold waren, maar van tijdgenoten om op die manier de context van Korngolds muziek te schetsen. Het mooiste uit de reeks was Flieder van Max Reger, waarbij Anne Sofie von Otter weer haar pianocultuur ten toon spreidde. Sigfrid Karg-Elert was mij totaal onbekend. Van hem brachten ze Kehr ein bei mir -de Rückert-tekst die door Schubert al onovertroffen getoonzet had als Du bist die Ruh- waarin von Otter een ragfijn Sehnsucht-portamento liet optekenen. Na Zemlinsky's Die drei Schwestern kwam het bekendere Sommertage uit Bergs Sieben frühe Lieder.

Schneeglöckchen is misschien Korngolds meest bekende lied en sloot dit eerste groepje liederen af. Ook dit werd weer correct afgehandeld op een hoge piep na. Om een of andere reden vonden ze het nodig om ook een deel instrumentale werken te brengen. Voor de pauze moesten we zo de vioolsonate Opus 6 van Korngold ondergaan. Bengt Forsberg kreeg het gezelschap van de Finse violist Pekka Kuusisto, die vooral op uiterlijk vertoon mikte (wat het PSK-publiek blijkbaar prachtig vond). De enige relevantie om deze vioolsonate op te voeren was het feit dat in de finale het thema uit Schneeglöckchen terugkeerde. Maar het half uur dat daaraan voorafging, hadden ze voor mijn part mogen couperen.

Tot aan de pauze hadden we eigenlijk relatief weinig van Anne Sofie von Otter gehoord. Ze had me met haar zes liederen nog niet echt overtuigd, zonder dat ik precies kon aanduiden waarom. Het eerste lied na de pauze Mond, so gehst du wieder auf bleek echter verhelderend. Wat het meest opviel, was de manier waarop ze de talloze portamenti zong, die zowel het ritme van de opkomende en ondergaande maan weergeeft als de pijn van het scheiden. Ze legde daar zoveel nadruk op, dat het na de derde keer gemanieerd begon te klinken. Heel het lied klonk berekend en onnatuurlijk. Dit lied komt uit de liedcyclus Abschiedslieder, waarmee Korngold vrienden wou herdenken die tijdens de Eerste Wereldoorlog gesneuveld waren. Maar ondanks die pijnlijke achtergrond, kwam daarvan niets door in haar interpretatie. Het is vooral deze koele afstandelijkheid die me, ook in de andere liederen, parten speelde.

Op expressief vlak veranderde ze echter totaal voor het laatste groepje liederen. Dit waren vier Engelse liederen op teksten van Shakespeare uit Four Shakespeare Songs en Songs of the Clown. Deze liederen hebben een lichter karakter, alhoewel Desdemona's Song niet meteen een vrolijk lied is. Maar in deze liederen was er plotseling humor, expressie en inleving. Op bepaalde momenten deed ze me zelfs aan de natuurlijkheid van Felicity Lott denken. Het was dan ook spijtig dat ze er niet slaagde om die spontaneïteit ook binnen te brengen in de serieuzere liederen van de avond.

Na nog een instrumentaal intermezzo, de suite Much ado about nothing, eindigden ze met Gluck, das mir verlieb uit Korngolds meest bekende opera Die tote Stadt. Ze leek niet veel bisnummers te willen zingen. Maar eentje, Alt-spanisch met een bloem in haar haar, kon er nog vanaf. Ze had trouwens het hele recital de partituur voor zich, alhoewel ze daar nauwelijks naar keek. Het voordeel was wel dat ze daardoor minder in de verleiding kwam voor overdreven theatrale gebaren, wat me bij vorige gelegenheden mateloos ergerde...

Publicatie: maandag 29 oktober 2007 @ 18:37
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen