ti guarda dal Grande Inquisitor

Michael Schade in het PSK

Tijdens een Europese mini-tournee deed Michael Schade ook het Paleis voor Schone Kunsten aan.

Michael Schade is een tenor die, tot nu toe, heel zijn carrière voorbeeldig binnen zijn Mozart-vak gebleven is. Het waren dan ook aria's van Mozart en Haydn die we te horen kregen. Daarbij koos hij vooral onbekende aria's.

Zo zong hij van de jonge Mozart twee aria's uit Il sogno di Scipione. Beide aria's stellen zijn virtuositeit behoorlijk op de proef. Vooral de halsbrekende coloraturen in Di che sei l'arbitra leek hij, op indrukwekkende wijze, in één lange adem gezongen te krijgen. De enige problemen die hij tegenkwam, waren de onmogelijke sprongen in zijn laag register. Hij beweegt ook wat teveel van links naar rechts, waardoor de balans met het orkest niet altijd even goed bleef... ten minste op de plaats waar ik zat (in een loge op het zijbalkon). Daardoor was het eerste deel niet zo beklijvend als het misschien had kunnen zijn. Iets bekender is de opera Idomeneo. Je zou verwachten dat hij een van Idomeneo's aria's zou zingen, maar hij kiest voor Idamante in de tenorversie die Mozart voor Wenen geschreven heeft met de aria Non temer, amato bene.

Na de pauze stonden nog twee aria's van Haydn op het programma met Qual destra omicida uit Ifigenia in Tauride en de dramatische scène van Orfeo In un mar d'acerbe pene uit L'anima del filosofo. De aria's zijn minder virtuoos dan de Mozartaria's maar ze passen beter in zijn stem. De tekstbehandeling van -vooral- het recitatief van Orfeo was zeer intens en aangrijpend.

Bij dit alles werd hij begeleid door het Concentus Musicus Wien onder de leiding van Nikolaus Harnoncourt. Het vocale deel van het concert omlijstten ze met twee Haydn-symfonieën (de nummers 60 en 97). Daardoor was er geen ruimte voor bisnummers. Michael Schade kreeg wel zijn bloemen voor het begin van de laatste symfonie... en smeet die met een grote boog in het publiek. De bos bloemen geraakte bijna tot aan de Corbeille. Het zou me niet verbazen als hij in zijn vrije tijd ooit nog als pitcher op een baseballveld gestaan heeft.

Publicatie: dinsdag 16 oktober 2007 @ 18:06
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen