ti guarda dal Grande Inquisitor

Hamlet in Londen

De operabewerking van Hamlet door Ambroise Thomas ligt blijkbaar nog altijd moeilijk in Engeland. Vooral het slot waar Hamlet tot koning gekroond wordt, is moeilijk verteerbaar. Indertijd werd er - speciaal voor het Britse publiek - zelfs een alternatief einde voorzien dat meer in overeenstemming was met het Shakespeare-origineel, maar van deze versie werd verleden week in Covent Garden gelukkig geen gebruik gemaakt.

Wat nog niet wil zeggen dat ze zich verzoend hebben met Ambroise Thomas. Het Belgisch-Frans regisseursduo Moshe Leiser en Patrice Caurier zorgt ervoor dat Hamlet op het einde zwaar verwond wordt door Laërte, waardoor het niet zeker is of hij wel effectief koning gaat worden... het lijkt wel een Belgisch compromis. En op het einde van het tweede bedrijf, na de opvoering van het toneelstuk "Le Meurtre de Gonzague", wordt Hamlet wat al te waanzinnig afgeschilderd.

Net zoals in Geneve (waar deze productie een aantal jaar geleden opgevoerd werd) werden de hoofdrollen door Simon Keenlyside (Hamlet) en Natalie Dessay (Ophélie) gezongen.

Simon Keenlyside is een zanger-acteur voor wie beide componenten even belangrijk zijn, alhoewel in sommige scenes het acteerwerk soms de bovenhand krijgt. De energie waarmee hij zich letterlijk in en tegen bepaalde scenes werpt (bijvoorbeeld de confrontatie met zijn moeder in het derde bedrijf), grenst aan het absurde, alhoewel ik toch niet het gevoel kreeg dat hij bewust overdrijft. Maar dit gaat niet ten koste van de vocale keerzijde. Hij zingt heel idiomatisch Frans en doet nergens afbreuk aan de zanglijn (hij zingt zelfs een triller in zijn drinklied "O vin, dissipe la tristesse"). Een voorbeeldje van zijn vocaal acteerwerk is bijvoorbeeld zijn antwoord op Claudius' "Appelle-moi ton père!" dat een heel ironiserend "Sire, mon père est mort" wordt.

De enige die een nog grotere indruk maakte, is Natalie Dessay. Ze is ongeveer een jaar buiten strijd geweest omwille van stemproblemen, maar nu is ze dus terug. Ze loopt er meestal nogal verweesd bij in haar witte trouwjurk, maar zingt een glasheldere Ophélie met een perfecte dictie. Het hele vierde bedrijf is aan haar gewijd met de beroemde waanzinsscene. In plaats van haar bedrijf te reduceren tot virtuoos coloratuurwerk zingt Dessay een dramatisch opgebouwde scene, waar al die trillers, arpeggios en stratosferische loopjes ingezet worden om haar uiteindelijk fatale waanzin gestalte te geven.

Yvonne Naef is bij ons vooral bekend in het Duitse repertoire, maar ze blijkt zich even goed uit de slag te kunnen trekken als Gertrude en zorgt ervoor dat de scene met Hamlet een ander hoogtepunt van de voorstelling wordt. Het is wel spijtig dat Robert Lloyd niet volledig overtuigt als Claudius.

Publicatie: zondag 18 mei 2003 @ 18:24
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen