ti guarda dal Grande Inquisitor

Diana Damrau in Schwarzenberg

Vorig jaar was Diana Damrau ook al te gast in Schwarzenberg en volgend jaar zal ze zelfs verschillende liedrecitals geven. Dit jaar zong ze een recital met Stephan Matthias Lademann aan de piano.

Het eerste deel van de avond bestond uit Italiaanse liederen, meestal op teksten van Metastasio. De drie openingsliederen van Salieri vond ik niet erg interessant, net zoals de daarop volgende van Beethoven... behalve het laatste lied L'amante impaziente waarvan ze twee versies zong. Het illustreert meteen het boeiendste aspect van Damrau. De tekst gaat over een vrouw die wacht op haar minnaar, maar deze beide versies zijn heel verschillend. In het eerste geval is het een dramatische interpretatie van een verlaten vrouw. De tweede versie is veel speelser, alsof ze het haar minnaar later wel betaald zal zetten. Damrau speelt beide rollen perfect, zonder echter te overdrijven. Ook bij alle andere liederen die ze zong, waren de emoties zonder problemen van haar gezicht af te lezen.

Aan expressiviteit ontbreekt het haar dus niet en ze zingt ook heel mooi, maar toch kon ze me op geen enkel moment ontroeren. Haar stem klinkt soms redelijk klein en af en toe probeert ze té zacht te zingen, waardoor de kern van haar stem verdwijnt en niet meer dezelfde kwaliteit heeft. Maar het grootste probleem van de avond was echter haar pianist. In die eerste liederen van Salieri produceerde hij een heel heldere klank alsof hij op de Steinway een klavecimbel probeerde na te bootsen... daar kan ik hem nog in volgen. Maar in zowat alle andere liederen, werkte zijn zwaar hamerend staccato constant op mijn zenuwen.

Voor de pauze zong ze ook nog een aantal liederen van Verdi. En alhoewel ze de karakterstudies van Lo spazzacamino of La zingara goed uitbeeldde, vond ik Verdi op een Schubertiade in het midden van het Bregenzer Wald toch wat vreemd klinken.

Na de pauze kwam het Duitse repertoire aan bod met Mahler en Strauss. Er was een vage rode draad waar te nemen met verschillende slaap- en droomliederen... zoals Mahlers Frühlingsmorgen of Strauss' Ständchen en Wiegenlied. Een lied zoals Liebst du um Schönheit zong ze tegen het einde aan zo traag dat het ook een dromerig karakter kreeg. Deze liederen werden aangevuld met liederen waarin ze weer haar acteertalent kon uitbuiten. Ik denk dan bijvoorbeeld aan Ablösung im Sommer of Strauss' Muttertändelei.

Voor de bisnummers bleef ze aanvankelijk bij Mahler (Rheinlegendchen) en Strauss (voor de derde keer deze Schubertiade weerklonk Morgen als bisnummer). Daarna wilde ze met Lady Godiva een lied uit een nieuwe liedcyclus (het klonk vaag als Engels) uitproberen om tenslotte - net zoals vorig jaar - te eindigen met Brahms' Wiegenlied.

Publicatie: maandag 3 september 2007 @ 19:21
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen