ti guarda dal Grande Inquisitor

Diana Damrau in Schwarzenberg

Vorig jaar was Diana Damrau ook al te gast in Schwarzenberg en volgend jaar zal ze zelfs verschillende liedrecitals geven. Dit jaar zong ze een recital met Stephan Matthias Lademann aan de piano.

Het eerste deel van de avond bestond uit Italiaanse liederen, meestal op teksten van Metastasio. De drie openingsliederen van Salieri vond ik niet erg interessant, net zoals de daarop volgende van Beethoven... behalve het laatste lied L'amante impaziente waarvan ze twee versies zong. Het illustreert meteen het boeiendste aspect van Damrau. De tekst gaat over een vrouw die wacht op haar minnaar, maar deze beide versies zijn heel verschillend. In het eerste geval is het een dramatische interpretatie van een verlaten vrouw. De tweede versie is veel speelser, alsof ze het haar minnaar later wel betaald zal zetten. Damrau speelt beide rollen perfect, zonder echter te overdrijven. Ook bij alle andere liederen die ze zong, waren de emoties zonder problemen van haar gezicht af te lezen.

Aan expressiviteit ontbreekt het haar dus niet en ze zingt ook heel mooi, maar toch kon ze me op geen enkel moment ontroeren. Haar stem klinkt soms redelijk klein en af en toe probeert ze té zacht te zingen, waardoor de kern van haar stem verdwijnt en niet meer dezelfde kwaliteit heeft. Maar het grootste probleem van de avond was echter haar pianist. In die eerste liederen van Salieri produceerde hij een heel heldere klank alsof hij op de Steinway een klavecimbel probeerde na te bootsen... daar kan ik hem nog in volgen. Maar in zowat alle andere liederen, werkte zijn zwaar hamerend staccato constant op mijn zenuwen.

Voor de pauze zong ze ook nog een aantal liederen van Verdi. En alhoewel ze de karakterstudies van Lo spazzacamino of La zingara goed uitbeeldde, vond ik Verdi op een Schubertiade in het midden van het Bregenzer Wald toch wat vreemd klinken.

Na de pauze kwam het Duitse repertoire aan bod met Mahler en Strauss. Er was een vage rode draad waar te nemen met verschillende slaap- en droomliederen... zoals Mahlers Frühlingsmorgen of Strauss' Ständchen en Wiegenlied. Een lied zoals Liebst du um Schönheit zong ze tegen het einde aan zo traag dat het ook een dromerig karakter kreeg. Deze liederen werden aangevuld met liederen waarin ze weer haar acteertalent kon uitbuiten. Ik denk dan bijvoorbeeld aan Ablösung im Sommer of Strauss' Muttertändelei.

Voor de bisnummers bleef ze aanvankelijk bij Mahler (Rheinlegendchen) en Strauss (voor de derde keer deze Schubertiade weerklonk Morgen als bisnummer). Daarna wilde ze met Lady Godiva een lied uit een nieuwe liedcyclus (het klonk vaag als Engels) uitproberen om tenslotte - net zoals vorig jaar - te eindigen met Brahms' Wiegenlied.

Publicatie: maandag 3 september 2007 @ 19:21
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
3 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen