ti guarda dal Grande Inquisitor

Dasch, Breedt en Keenlyside in Schwarzenberg

Gisteren stonden er twee liedrecitals op het programma in Schwarzenberg. In de namiddag was het een duo-recital met Annette Dasch en Michelle Breedt. 's Avonds was het de beurt aan Simon Keenlyside. Aan de piano zaten twee top-liedpianisten, respectievelijk Wolfram Rieger en Malcolm Martineau.

Foto

De twee dames doken in het romantisch liedrepertoire van Brahms, Mendelssohn en Reger en wisselden duetten af met solo-liederen. Dit duet-repertoire is onder andere bekend van duo's zoals Felicity Lott en Ann Murray, maar het niveau van hun Engelse collega's halen ze nog niet. Ik had de indruk dat het een gelegenheidsduo was, dat gevormd was door de Schubertiade, want hun stemmen passen totaal niet bij elkaar. Annette Dasch overstemt vaak Michelle Breedt, die op haar beurt moeilijkheden heeft met de lage noten in de duo's.

Solo valt bij Michelle Breedt vooral haar over-dramatische benadering op. Met haar vocale overacting probeert ze de aandacht af te leiden van een mindere stem. De drie liederen van Mendelssohn, waaronder Pagenlied en Nachtlied, waren nog bij de betere prestaties.

Annette Dasch is bij ons vooral bekend van haar operarollen in de Munt. Ik ben geen grote fan van haar en na dit recital - de eerste keer dat ik haar liederen hoorde zingen - ben ik niet echt van mening veranderd. Haar inzetten zijn soms slordig, waarbij ze net onder de toon aanzet en dan naar de juiste toon glijdt of waarbij die eerste noot zelden vol klinkt. Ze werd wel beter naarmate het recital vorderde, waardoor de drie liederen van Max Reger het beste van de voorstelling werden.

Maar gelukkig was er weer heel veel te genieten in het pianospel van Wolfram Rieger. Zijn evocatie van massieve bomen in O kühler Wald of een klaterende fontein in Unbewegte laue Luft of de rollende golven van Ich sitz am Strande zijn slechts enkele opvallende voorbeelden van het meesterschap waarmee hij beelden kan laten horen.

Het is al zeer lang geleden dat ik Simon Keenlyside nog eens in een liedrecital gehoord heb. De laatste keren - in Brussel en in Gent - was ik helemaal niet overtuigd. Dat is ondertussen al meer dan vijf jaar geleden en na de succesvolle reeks operavertolkingen waarin ik hem sindsdien gehoord heb, was het tijd om hem nog eens een kans te geven. En dat bleek redelijk goed mee te vallen.

Hij loopt wel nog wat veel rond op het podium, maar zeker niet zo veel als bijvoorbeeld een Bostridge. Hij maakt ook veel armbewegingen. Zo wijst hij naar boven als hij over "der Himmel" zingt, of aanbidt hij met twee handen de zon bij het woord "Sonne", of slaat hij zich op de borst als hij "mein" of "ich" zingt. Ik denk dat het onbewuste handelingen zijn, die voortkomen uit een diepgewortelde inleving in de liedteksten. Maar ze zijn daarom niet minder lachwekkend.

Hij begon het programma met één lied van Pfitzner (Zweifelnde Liebe), gevolgd door vier vroege Schönberg-liederen... misschien een zachte voorbereiding op zijn eerste Wozzeck volgend seizoen. Het eerste deel sloot hij af met Mahlers Rückert-Lieder, waar hij, om een of andere reden, Frühlingsmorgen tussengevoegd had. Um Mitternacht was zeer indrukwekkend, met ongelooflijk lange lijnen in één adem gezongen. Ich bin der Welt abhanden gekommen begon niet pianissimo genoeg, waardoor een deel van de sfeer verloren ging en hij mij niet kon ontroeren.

Na de pauze zong hij Schubert-liederen, waarin de maan en het zwerven centraal stonden. Blondel zu Marien was het enige minder bekende lied in de reeks. Centraal in het programma zong hij een grootse Prometheus. Af en toe spreekt hij sommige woorden in plaats van ze te zingen, maar in zijn geheel deed dat geen afbreuk aan een geslaagd liedrecital, waarbij hij ook vaak een mooie kopstem liet horen.

Er zaten heel veel (Engelse) Keenlyside-fans in de zaal, die voor de nodige ambiance zorgden en drie bisnummers wisten los te peuteren. Strauss' Morgen zong hij zo mooi dat je letterlijk een naald kon horen vallen. Nachtviolen was het laatste bisnummer en dat eindige hij wel met een heel mooi pianissimo... spijtig dat hij dit niet gebruikt had voor Ich bin der Welt abhanden gekommen.

Publicatie: maandag 27 augustus 2007 @ 10:42
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen