ti guarda dal Grande Inquisitor

Il turco in Italia in München

Na Alice in Wonderland, was Rossini's Il turco in Italia de tweede nieuwe productie op de Münchner Opernfestspiele. Het was een herwerking van de productie die Christof Loy twee jaar geleden in Hamburg al op de planken gezet had. De voorstelling vond plaats in het Prinzregententheater en werd gedirigeerd door Maurizio Barbacini.

FotoChristoph Loy heeft een leuke en grappige enscenering bedacht zonder in goedkope slapstick te vervallen. Hij verplaatst de handeling naar een niet nader gespecifieerde periode in de twintigste eeuw. De dichter Prosdocimo is op zoek naar inspiratie voor zijn komische opera en vindt die in het Italiaans trio van Don Geronio, zijn rondfladderende vrouw Donna Fiorilla en haar minnaar Don Narciso. Als hij ene Zaida aantreft in een groep zigeuners en als de Turk Selim in Napels aankomt - op een vliegend tapijt - dan zijn alle ingrediënten klaar voor zijn libretto.

De voorstelling begint met een open doek. Op het podium staat een caravan waar op het einde van de ouverture een heel zigeunerkoor uitkomt... een klassieke grap, die nog altijd werkt. Verder is er nog de boxmatch tussen Geronio en Selim aan het begin van het tweede bedrijf of een kast met tientallen schoenen die Fiorilla opentrekt als ze door Geronio uit het huis gezet wordt of de dichter die elke scène wel een paar klappen krijgt. Voor de Napolitaanse sfeer zorgen de lichtjes aan de caravan, de spaghetti, de kostuums, ...

Alexandrina Pendatchanska zong Donna Fiorilla. Haar Vitellia en Donna Elvira die ze in het PSK onder René Jacobs gezongen heeft, lieten al geen grote indruk na. Voor Rossini is haar stem nog minder geschikt. Ze klinkt genepen en heeft een hoogst irritant geluid, dat niet op een gezonde techniek wijst. Het is alsof ze constant buiten adem is en dat van in het begin van de voorstelling. Voor haar grote aria op het einde zakt haar stem zelfs onder de toon en haar poging om in die aria een triller te zingen lijkt meer op een mislukt tremolo.

Valentina Kutzarova (Zaida) heeft geen echt bijzondere stem, maar ze klinkt wel mooi. David Alegret zong Don Narciso met een karateristieke stratosferische Rossini-blaat. Roberto De Candia was vorig seizoen Falstaff in de Munt en de dichter ligt hem even goed.

De naam Carlos Chausson zegt me niets, maar zijn Don Geronio is heel indrukwekkend. Hij heeft een korrelige, wat nasale, stem met veel kleur en soepelheid. Simone Alaimo (Selim) is een vaste waarde in het Rossinilandschap en samen met Chausson zorgde hij voor de mooiste momenten van de voorstelling. Alaimo heeft een mooie ronde stem waarmee hij echte trillers zingt en zonder problemen de snelle woordenvloed verwerkt. Alleen spijtig van Pendatchanska...

Publicatie: donderdag 26 juli 2007 @ 9:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen