ti guarda dal Grande Inquisitor

Werther in München

Mijn weekje op de Münchner Opernfestspiele begon met Werther. Het is een nieuwe productie die afgelopen seizoen in première ging, in een regie van Jürgen Rose. Ion Marin stond aan het hoofd van het Bayerisches Staatsorchester.

Jürgen Rose was ook verantwoordelijk voor het decor, kostuums en licht. De wanden van het doosvormige eenheidsdecor zijn volgeschreven met de teksten van de dichter Werther. Centraal op het podium staat een rots met daarop een bureau waar Werther zijn brieven aan Charlotte schrijft. Daarrond is een draaipodium aangebracht dat niet veel bijdraagt tot de enscenering... tenzij misschien om aan te duiden hoe Werther gefixeerd is op Charlotte. Terwijl hij op zijn vaste rots staat, draait de wereld rond hem gewoon verder.

Jürgen Rose gebruikt voor elke scène een min of meer egale belichting, die als maar donkerder wordt naarmate de opera evolueert naar zijn dramatisch slot. Werther en Charlotte worden vaak gevolgd door een diffuse, onopvallende spot. Maar het is vooral zijn personenregie die interessant is. Vooral de partij van Charlotte, die eigenlijk ook de meest interessante rol heeft, is het meest uitgewerkt. Het is heel snel duidelijk dat ze verliefd is op Werther en dat haar huwelijk met Albert nooit veel meer dan een verstandshuwelijk zal worden. Bijvoorbeeld als Albert haar omhelst tijdens het tweede bedrijf, is haar omhelzing minder enthousiast en houdt ze haar handen weg van hem.

Maar een dergelijke theatrale benadering kan enkel werken als er ook een bezetting is die dit alles natuurlijk kan laten overkomen. En dat was hier zeker het geval. Het was bijna dezelfde bezetting als bij de première een half jaar geleden. Enkel Marcelo Alvarez werd vervangen door Piotr Beczala. Beczala is een van die tenors die veel minder in de aandacht lopen als andere lyrische tenors, maar hij is wel een schitterende zanger. Hij heeft al de noten en kleuren voor de rol van Werther. In zijn openingsaria "O nature pleine de grâce" klonk hij nog wat voorzichtig. Maar "Pourquoi me réveiller" was fenomenaal met een verdiende langdurige ovatie als gevolg. Er waren slechts een paar momenten waar hij wat te licht overkwam. In het slot van het tweede bedrijf had hij wat moeite om boven het orkest uit te komen. En zijn kreet "... un autre son époux!" op het einde van het eerste bedrijf had ook wat wanhopiger mogen geklonken hebben. Maar afgezien daarvan zong hij een heel mooie Werther.

Foto

De enige Franse zangeres in de bezetting was Sophie Koch in de rol van Charlotte. Zij zal deze rol komend seizoen ook in de Munt zingen in de tenor-versie van Werther. Ik vond haar een beetje ontgoochelend. Haar Frans klonk bijvoorbeeld wat wolliger dan wat ik van een Française zou verwachten. Ze bouwt haar rol dramatisch wel goed op. In het eerste bedrijf gebruikt ze vooral een lichter timbre om haar onbezorgde gemoedtoestand te karakteriseren. Maar dat timbre wordt - net zoals die belichting - met elke scène donkerder. Haar grote scène in het derde bedrijf was uiteraard aangrijpend als ze de brieven van Werther - "Je vous écris de ma petite chambre" - herleest en beseft dat haar huwelijk met Albert niets veranderd heeft aan haar liefde voor Werther. "Va! laisse couler mes larmes" was een passende apotheose van die emotierijke scène.

Albert vind ik meestal niet zo interessant. Maar Christopher Maltman maakt er een grote rol van. De regie van Jürgen Rose zal daar ook wel in meegespeeld hebben. Albert is helemaal niet naïef geportretteerd, maar hij heeft heel snel door wat er aan de hand is en laat dat ook blijken... alhoewel niet aan Charlotte. Maltman was de zanger met het mooiste Frans. Diametraal daar tegenover stond Adriana Kucerov. Ze heeft een frisse stem die ideaal past voor Sophie. Alleen is haar Frans totaal onbegrijpbaar. Le Bailli werd gezongen door Christoph Stephinger die wel verstaanbaar was, maar niet altijd met correcte uitspraak zong en ook geen erg kwaliteitsvolle stem heeft.

Publicatie: zondag 22 juli 2007 @ 10:14
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen