ti guarda dal Grande Inquisitor

Lucia di Lammermoor in Luik

Het seizoen is bijna over en het lijkt erop alsof de Waalse Opera nu pas op kruissnelheid begint te komen. Ook Lucia di Lammermoor is weer een sterke voorstelling. Het is een herneming van de productie van Mireille Larroche van drie seizoenen geleden, maar wel met allemaal nieuwe zangers in de hoofdrollen. Deze keer staat Antonino Fogliani in de orkestbak. Hij dirigeert trouwens de hele opera uit het hoofd, zonder partituur...

Foto

De kleinere rolletjes - Alisa (Christine Solhosse) en Normanno (Guy Gabelle) - zijn ongewijzigd gebleven in vergelijking met 2003. Bij de grotere rollen zong Wojtek Smilek weer een beheerste Raimondo. Jairo Nuñez was daarentegen een kleurloze Arturo. De bariton Luca Grassi zong Enrico. Zijn timbre heeft iets bijtend nasaals, maar klinkt meestal wel goed. Zijn eerste aria "Cruda, funesta smania" zat vol dramatiek... maar op andere momenten verdween zijn stem soms of waren zijn inzetten niet helemaal juist. Maar voor het grootste deel was hij een meer dan behoorlijk overtuigende Enrico.

Aanvankelijk had Ekaterina Siurina de titelpartij moeten zingen. Maar gezien haar zwangerschap moest ze forfait geven en werd ze vervangen door Rosanna Savoia. Zij heeft een lichte en eerder kleine stem. Maar ze maakt van die nood een deugd door een intieme en delicate Lucia te zingen. Haar interpretatie zit vol kleine nuances, waardoor ze kwetsbaar overkomt. In "Regnava nel silenzio" bijvoorbeeld is haar huiver merkbaar als ze de legende van de fontein vertelt, zonder daarvoor in hysterische dramatiek te moeten vervallen. Ook in het duet met haar broer Enrico blijft ze beheerst in haar emotie. Ze laat zich daarbij niet meeslepen door de dwingende muziek en toont vooral haar verdriet, terwijl Enrico met zijn woede geen greep op haar krijgt. Het is een prachtig duet dat deze twee contrastrijke zangers zingen. In haar waanzinscène laveert ze mooi doorheen alle coloraturen... maar als ze haar topnoten moet zingen, dan lijken die wel uit een ander deel van haar lichaam te komen, waardoor ze nogal losstaan van de rest van haar stem. Mijn enige andere -klassieke- bedenking is dat zij ook niet beschikt over een degelijke triller, alhoewel ze in de waanzinscène in de buurt komt.

Nadat ik Stefano Secco de eerste keer gehoord had in Giovanna d'Arco, schreef ik dat ik hem graag wou terughoren in een "normale" zaal in plaats van de Antwerpse Stadsschouwburg. Dat is met deze gebeurd. De indruk die hij toen op mij maakte, wordt volledig en meer bevestigd. Hij zingt een geniale Edgardo, waarbij alle noten zitten waar ze moeten zitten. Daarenboven is zijn elegante frasering een lust om naar te luisteren. Het laatste bedrijf met zijn "Tombe degl'avi miei" en "Tu che a Dio spiegasti l'ali" is bij het beste wat ik de afgelopen jaren in Luik gehoord heb.

Er zijn nog twee voorstellingen... alleen al voor Secco is het de moeite waard om nog te proberen daarheen te gaan.

Publicatie: woensdag 16 mei 2007 @ 17:35
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen