ti guarda dal Grande Inquisitor

The Rake's progress in De Munt

Gisteren was het de eerste keer dat ik The Rake's progress live meemaakte. Stravinsky's opera is weliswaar geen ijzeren repertoirestuk, maar het zit toch redelijk vooraan in de subgroep. Het is een Faustiaans werk op een origineel libretto van W.H. Auden, waarbij een reeks schilderijen en gravures van William Hogarth als inspiratiebron dienden.

De productie van Robert Lepage verplaatst de handeling van het 18e-eeuws London naar Hollywood in de jaren '50 van vorige eeuw. Het is de periode van de grote films - de bordeelscène is bv. de set van een filmstudio, Tom Rakewell is een filmster en zijn huwelijk met Baba the Turk blijkt ook onderwerp te zijn van een film - en de opkomst van de televisie. Die televisie beschouwt Lepage trouwens als de moderne vertaling van de machine die stenen in brood kan wijzigen. Er zitten verschillende vondsten in, die op zich wel goed zijn, maar die niet altijd blijven boeien.

Foto

Vooral het eerste deel is weinig interessant. Tom en Mother Goose door een bed laten zakken of het opblazen van een caravan zijn wel leuke grapjes om op een slimme manier van scène te wisselen... maar het is allemaal veel te gefragmenteerd. Tussendoor gebeurt er heel weinig. De twee soloscènes van Anne Trulove zijn zelfs saai te noemen. Zo speelt "No word from Tom" zich af op een verlaten scène met achteraan een belachelijk speelgoedhuisje.

Een en ander verbetert spectaculair na de pauze. Ik vond trouwens de positie van de pauze - halverwege het tweede bedrijf na het huwelijk van Tom en Baba - een ongelukkige keuze. Door nadien de laatste scène van het tweede bedrijf naadloos te laten overgaan in de veiling van het derde bedrijf ontstaat een tijdsprobleem. Op een of andere manier had moeten duidelijk gemaakt worden dat er een zekere tijd verlopen is tussen die twee scènes.

Maar het derde bedrijf is dus wel het sterkste van de hele voorstelling. Tijdens de veiling gebeurt er ineens vanalles, het koor wordt ook dramatisch goed ingezet. De kerkhofscène waarin Tom zijn ziel redt door het kaartspel te winnen van Nick Shadow, speelt zich af voor de lichtreclame van Las Vegas. Maar het absolute hoogtepunt is het slot in het gekkenhuis waar Tom terechtgekomen is. Ook hier mag het koor weer typetjes neerzetten van medekrankzinnigen die de slaapzaal delen met Tom.

Het succes van die scène is in de eerste plaats ook te danken aan Andrew Kennedy, die zijn roldebuut maakte als Tom Rakewell. Zijn tenorstem reageert goed op de wisselende eisen van de rol, van de verliefde Tom in het begin, een wat vettere stem voor de macho-momenten met Nick Shadow tot een verbluffende waanzinscène op het einde. William Shimell zingt wel niet altijd even mooi, maar voor de duivelse Nick Shadow is dat minder nodig. Ook hij zet een gedetailleerd portret neer.

De twee vrouwelijke hoofdrollen verging het iets minder goed. In vorige rollen, varieerden de prestaties van Laura Claycomb van goed tot schitterend. Haar Anne Trulove is wel niet echt slecht te noemen, maar ze was toch teleurstellend. Ondanks het feit dat ze in haar moedertaal zong, was ze meestal onverstaanbaar. Ook op interpretatief vlak liet ze mij onverschillig. Vocaal vond ik Dagmar Peckova een weinig overtuigende Baba the Turk, alhoewel ze veel donkere kleuren gebruikte, maar ook totaal geen tekst projecteerde.

Publicatie: vrijdag 27 april 2007 @ 17:51
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen

Rigoletto in Luik

Dit jaar geen eindejaarsoperette in Luik, maar een herneming van Rigoletto in de negentiende eeuwse enscenering van Stefano Mazzonis di Pralafera.

Opera, 27-12-2017 9:37
1 opmerking

Dialogues des Carmélites in de Munt

Dialogues des Carmélites behoort tot het Franse standaardrepertoire van de twintigste eeuw. Het was dan ook verrassend om te ontdekken dat de opera niet meer opgevoerd werd in de Munt sinds de Belgische creatie in 1959. Maar met de productie van Olivier Py en onder de muzikale leiding van Alain Altinoglu brengt de Munt meteen één van de beste Muntproducties van de afgelopen tien jaar...

Opera, 20-12-2017 16:58
11 opmerkingen

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
13 opmerkingen