ti guarda dal Grande Inquisitor

La Vergine dei dolori in Brussel

La Vergine dei dolori is een oratorium van Alessandro Scarlatti over Maria die treurt bij het kruis van Christus. In samenwerking met de Munt werd dit werk in een geënsceneerde versie opgevoerd in het Théâtre National.

Foto

Naast Maria zijn er nog drie andere personnages. San Giovani (de apostel Johannes) troost en steunt Maria in haar smart, Christus' volgeling Nicodemus probeert de onvermurwbare hogepriester Onia te overtuigen om Christus vrij te laten. De vraag is hoe de regisseur, Ingrid von Wantoch Rekowski, een werk met absoluut geen dramatische actie vorm geeft. Ze inspireerde zich daarvoor op de barokke schilderijen van bijbelse taferelen, meer in het bijzonder op het werk van Scarlatti's tijdgenoot Francesco Solimena.

Nicola Rubertelli bouwde daarvoor een stalen raamwerk wat de basis is voor een levend schilderij. In het midden, op de plaats van het canvas, treden de vier zangers op. Ze zijn allemaal in het zwart gekleed en bewegen met gestileerde bewegingen die doen denken aan het werk van Bob Wilson. Maar de meeste "actie" gebeurt in de kader van het schilderij. Daar plaatst ze personnages uit de echte schilderijen die angst, woede, onbegrip, afschuw, haat, vreugde of piëteit uitdrukken. Het zijn wel niet de hoofdpersonnages uit de schilderijen, maar de randfiguren die door de schilders gebruikt werden als opvulling, alhoewel er onderaan wel een soort Christusachtige figuur zit. De geëxalteerde gelaatsuitdrukkingen van deze figuren doen kunstmatig en soms ook grappig aan, maar toch zijn ze meteen herkenbaar en geven ze een levensechtige weerspiegeling van die schilderijen.

Het is inherent aan dit concept dat het een heel statische voorstelling is. Enkel tijdens de aardbeving op het moment dat Christus sterft, bewegen de figuren ook... wat uitmondt in een soort apocalyptische ikonografie. Paradoxaal genoeg, kom je wel ogen te kort om alle details op te nemen. Want alhoewel alle karakters - ook de zangers - telkens poses aannemen, volgen de wijzigingen elkaar toch snel op en zijn er een massa details om te verwerken. Zou het daarom zijn dat er voor deze voorstellingen geen boventitels geprojecteerd worden om het beeld niet nog drukker te maken ? Want natuurlijk is er ook nog de muziek die uitgevoerd wordt door Les Agrémens onder leiding van Rinaldo Alessandrini, die ook verantwoordelijk was voor het samenstellen van de partituur.

De vier zangers waren goed tot uitstekend. De twee mezzo's vallen in laatste categorie. In de eerste plaats, zorgde de Maria van Sara Mingardo voor een paar ontroerende momenten. Zij heeft uiteraard al de trage aria's die doordrenkt zijn met treurnis. Haar stem klonk aanvankelijk wat schraal, maar ze was zeer snel opgewarmd. Een van haar grote momenten was in het eerste deel nadat de doodstrompet weerklinkt. De aria die daarop volgt, doet even al de rest wat rond haar gebeurt vergeten. Ook de Nicodemus van Romina Basso was fantastisch. Eerder dit seizoen had ze al Vitellia gezongen in Tito Manlio en het is een stem die heel expressief is en me erg aanspreekt. Ze doet me soms denken aan die van Kasarova, maar dan zonder Kasarova's karakteristieke gezichtsmechanica. De twee andere zangers waren iets minder. Anna Simboli (Johannes) klonk aanvankelijk wat kleurloos. Maar in het tweede deel krijgt ze een Handelachtige bravoure-aria te zingen waarin ze schittert. De tenor Daniele Zanfardino was ook een goede Onia, alhoewel ik soms de indruk had dat hij zijn stem in het barokidioom probeerde te wringen, maar daar niet helemaal in slaagde.

Alles bij elkaar was dit een indrukwekkende voorstelling, die eigenlijk meerdere keren bekeken en beluisterd zou moeten worden om alle details te verwerken...

Publicatie: zaterdag 31 maart 2007 @ 9:51
Rubriek: Oratorium

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen