ti guarda dal Grande Inquisitor

Samson et Dalila in het PSK

Er zijn opera's die perfect concertant uitgevoerd kunnen worden. Samson et Dalila hoort daar niet bij... zoals bleek uit de uivoering die de Munt in het PSK gegeven heeft.

Het probleem is dat het verhaal moeilijk te volgen wordt met enkel de tekst van de opera. Daar komt nog bij dat er totaal geen interactie was tussen de zangers. Zelfs bij het duet van Samson en Dalila in het tweede bedrijf kijken ze elkaar geen enkele keer aan. Hoe zou het ook kunnen, als de ene links, en de andere rechts van de dirigent opgesteld staat ? Daarenboven verlieten de zangers telkens het podium vanaf het moment dat ze even niets meer te zingen hadden, ongeacht of ze nog een dramatische functie in de scène hadden of niet. Bijvoorbeeld in de scène waar de oude Hebreeër Samson waarschuwt, staat die wat in het ijle te zingen; Samson heeft tegen dan de zaal al verlaten. De afkeer waarmee de Munt het Franse repertoire bejegent, wordt zo nog maar eens duidelijk. Of zou het toch aan de zangers liggen ?

Carl Tanner was in allegeval een oninteressante Samson. Of hij nu de Filistijnse soldaten trotseert of smelt voor Dalila, het klinkt allemaal hetzelfde, zowel qua expressie als qua volume. Hij produceert een hoop verloren energie om constant mezzo-forte te zingen. Je ziet hem wel moeite doen om forte te zingen voor de grote climaxen, maar aangezien zijn stem vreemd genoeg niet draagt in de zaal, is het resultaat altijd hetzelfde. Hoorbaarheid en expressie is daarentegen geen probleem voor Olga Borodina. Haar Dalila is genuanceerd en met degelijk Frans gezongen, alhoewel ze pas echt in haar element komt in het tweede bedrijf met haar twee grote aria's "Amour, viens aider ma faiblesse" en "Mon coeur s'ouvre à ta voix". De hogepriester van Jean-Philippe Lafont is een speciaal geval. Ik vond het boeiend hoe hij met de tekst omging, maar spijtig genoeg ligt zijn stem in duigen. Vooral als hij forte zingt, klinkt hij luid en lelijk. Maar bij lagere geluidsniveaus valt hij wel mee. Maar naast Borodina waren het weer het koor en het orkest van de Munt die onder leiding van Kazushi Ono de mooiste prestatie neerzetten.

Publicatie: zaterdag 24 maart 2007 @ 10:39
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen