ti guarda dal Grande Inquisitor

Samson et Dalila in het PSK

Er zijn opera's die perfect concertant uitgevoerd kunnen worden. Samson et Dalila hoort daar niet bij... zoals bleek uit de uivoering die de Munt in het PSK gegeven heeft.

Het probleem is dat het verhaal moeilijk te volgen wordt met enkel de tekst van de opera. Daar komt nog bij dat er totaal geen interactie was tussen de zangers. Zelfs bij het duet van Samson en Dalila in het tweede bedrijf kijken ze elkaar geen enkele keer aan. Hoe zou het ook kunnen, als de ene links, en de andere rechts van de dirigent opgesteld staat ? Daarenboven verlieten de zangers telkens het podium vanaf het moment dat ze even niets meer te zingen hadden, ongeacht of ze nog een dramatische functie in de scène hadden of niet. Bijvoorbeeld in de scène waar de oude Hebreeër Samson waarschuwt, staat die wat in het ijle te zingen; Samson heeft tegen dan de zaal al verlaten. De afkeer waarmee de Munt het Franse repertoire bejegent, wordt zo nog maar eens duidelijk. Of zou het toch aan de zangers liggen ?

Carl Tanner was in allegeval een oninteressante Samson. Of hij nu de Filistijnse soldaten trotseert of smelt voor Dalila, het klinkt allemaal hetzelfde, zowel qua expressie als qua volume. Hij produceert een hoop verloren energie om constant mezzo-forte te zingen. Je ziet hem wel moeite doen om forte te zingen voor de grote climaxen, maar aangezien zijn stem vreemd genoeg niet draagt in de zaal, is het resultaat altijd hetzelfde. Hoorbaarheid en expressie is daarentegen geen probleem voor Olga Borodina. Haar Dalila is genuanceerd en met degelijk Frans gezongen, alhoewel ze pas echt in haar element komt in het tweede bedrijf met haar twee grote aria's "Amour, viens aider ma faiblesse" en "Mon coeur s'ouvre à ta voix". De hogepriester van Jean-Philippe Lafont is een speciaal geval. Ik vond het boeiend hoe hij met de tekst omging, maar spijtig genoeg ligt zijn stem in duigen. Vooral als hij forte zingt, klinkt hij luid en lelijk. Maar bij lagere geluidsniveaus valt hij wel mee. Maar naast Borodina waren het weer het koor en het orkest van de Munt die onder leiding van Kazushi Ono de mooiste prestatie neerzetten.

Publicatie: zaterdag 24 maart 2007 @ 10:39
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
0 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen