ti guarda dal Grande Inquisitor

Ariodante in Parijs

Het zal misschien verbazen, maar ik had tot nu toe nog nooit een voorstelling bijgewoond in het Parijse Théâtre des Champs-Elysées. Maar een Ariodante met Angelika Kirchschlager en Christophe Rousset leek aanleiding genoeg om deze zaal eens uit te proberen.

Kirchschlager wordt vooral met Mozart- en Straussrollen geassocieerd en niet echt met Handel. Twee jaar geleden, maakte ze haar barokdebuut als Sesto in Giulio Cesare in Glyndebourne, een productie die ondertussen ook op DVD verschenen is. Met Ariodante waagt ze zich nu ook aan een van de grote heroïsche Handelpartijen... met een gemengd resultaat. Een grote expressieve en tragische aria als "Scherza infida" zingt ze met alle diepgang die we van haar gewoon zijn. Maar het zijn de virtuoze momenten die veel minder vlot gaan. In "Con l'ali di costanza" verslikt ze zich zelfs even in haar coloraturen. En ook "Dopo notte" is veel te braaf en te voorzichtig. Alleen in het da capo-gedeelte van die aria durft ze even de teugels te laten vieren. In vergelijking met bijvoorbeeld de heldhaftige Ariodante van Christine Rice, valt Kirchschlager wat magertjes uit. Maar zolang ze geen coloraturen moet zingen, is ze fantastisch op het vlak van tekstinvulling.

Vivica Genaux speelt de slechterik Polinesso. De klank die ze produceert, klinkt naar binnen gekeerd... maar het heeft geen effect op haar projectie. Danielle De Niese was een redelijke Ginevra, alhoewel ze vooral op haar uitstraling rekent. In de hoogte klinkt ze vaak wat schel en ze is niet altijd even inventief in haar expressie. Bijvoorbeeld haar larmoyante momenten - en dat zijn er nogal wat - doet ze altijd op dezelfde manier. Ze zingt net tegen de toon aan wat voor een dramatische spanning zorgt, waarna ze die toon laat ontwikkelen tot de juiste toon. Nadat ze dit voor de derde keer doet, begint dit wel saai te worden. De ontdekking van de avond was echter Jaël Azzaretti, die de rol van Ginevra's vertrouwelinge Dalinda zong. Haar stem is perfect homogeen, ze laat haar coloraturen evident en natuurlijk klinken en bracht me telkens op het puntje van mijn stoel. Ze was voor mij de ster van de avond, ondanks de aanwezigheid van drie "grotere" namen.

De enscenering van Lukas Hemleb was wat bleek. Wat de decors betreft (waarvoor hij ook verantwoordelijk was), is dat zelfs letterlijk te nemen. Een gehelde vloer en twee beweegbare kleurloze wanden stellen de witgekalkte muren van het Schots kasteel voor. Een roterende halve cilinder suggereert een soort donjon-toren. De kostuums van Marc Audibet hadden een mooi middeleeuws tintje, alleen de transparante gordijnstof die erover gedrapeerd was, was er teveel aan. De regie van Hemleb beperkte zich veelal tot het laten opkomen van de zangers en ze meteen na hun da capo te laten verdwijnen. Er zat iets meer fantasie in de choreografie van Andrew George. Elk bedrijf werd afgesloten met een ballet, uitgevoerd door acht dansers in spannende pakjes... en zoals verwacht mocht Danielle De Niese ook meedansen in het nachtmerrieballet tijdens haar waanzinsscène van het tweede bedrijf.

Publicatie: maandag 19 maart 2007 @ 9:53
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen