ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Quasthoff in Keulen

And now for something completely different...

Het feit dat Thomas Quasthoff optreedt in de Kölner Philharmonie is niet zo vreemd. Maar sommigen zullen misschien de wenkbrauwen fronsen bij het idee dat hij daar een jazz-concert geeft. Dit concert past in een tournee die begon in de Carnegie Hall en o.a. ook in Berlijn en de Weense Musikverein passeert.

Jazz is niets nieuws voor Quasthoff. Hij treedt al meer dan twintig jaar op in jazz-concerten, maar dit is zijn eerste grote tournee. Hij heeft zelfs Deutsche Grammophon kunnen overtuigen om The Jazz Album op te nemen, samen met de trompettist Till Brönner. Deze CD is onlangs verschenen en veel van de nummers op die CD passeerden dan ook de revue in Keulen. Naast Brönner werd hij daarbij begeleid door de gitarist Chuck Loeb, de pianist Alan Broadbent, de bassist Dieter Ilg en Peter Erskine op slagwerk.

Maar terwijl de CD zich beperkt tot "onschuldige" uitvoeringen - naar eigen zeggen wilde hij zijn publiek niet al te veel shockeren - waren er in Keulen ook andere geluiden te horen. Naast klassiekers als Can't we be friends?, The Lady is a tramp, Smile en They all laughed bracht hij ook twee scatnummers waarbij je van de ene verbazing in de andere valt van wat hij allemaal met zijn stem kan doen. Zou er wel iets zijn dat hij niet kan !? Je kan trouwens een voorbeeldje van zijn scat-kunnen beluisteren op YouTube.

In tegenstelling tot andere operazangers, die ook-wel-eens jazz willen zingen, zingt Quasthoff niet met zijn klassieke stem, maar met een crooner-stem en uiteraard met een microfoon. Het verbazingwekkende is dat hij die twee zangstijlen zonder problemen kan afwisselen. Tijdens Danny Boy duwde hij plots de microfoon weg en zong hij verder met zijn "normale" stem. Eerder had hij al tijdens een strofe een perfecte Louis Armstrong-imitatie gedaan.

Tijdens zijn formelere liedrecitals, wacht hij meestal tot de bisnummers om het publiek aan te spreken. Maar bij deze gelegenheid praat hij honderduit tussen de nummers door. Als hij op een bepaald moment overschakelde op het Kölsch, lag heel de Philharmonie plat. Zijn Liedvertolkingen blijven uiteraard fenomenaal, maar het is boeiend om deze andere, meer ontspannen, kant van Quasthoff eens te zien.

Publicatie: zondag 18 maart 2007 @ 9:19
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen