ti guarda dal Grande Inquisitor

Les contes d'Hoffmann in Parijs

Robert Carsens indrukwekkende productie van Les contes d'Hoffmann heb ik vijf jaar geleden al eens gezien in de Bastille. Deze productie is sowieso het herbekijken waard, zeker als Rolando Villazon de titelrol zou zingen.

Rolando Villazon was drie weken geleden nog niet helemaal genezen voor zijn concert in Luik, de tweede poging vorig weekend moest hij ook afzeggen... en spijtig genoeg gaf hij ook forfait voor Hoffmann. Dat betekent dat hij ondertussen al bijna een hele maand ziek is, wat niet echt hoopgevend is. Op zijn website is echter niets te vinden van wat er mis zou zijn.

Als vervanger hadden ze Janez Lotric bereid gevonden om Hoffmann te zingen. Hij zong de rol ook al toen deze productie in 2000 nog volledig nieuw was. Hij heeft geen bijster mooie stem, hij klinkt soms wat nasaal en zijn Frans is, op een paar wollige momenten na, behoorlijk. Zijn eerste test is de Kleinzach-aria en hij nam meteen de de gelegenheid om het publiek voor hem te winnen door de aria af te sluiten met een paar geïnterpoleerde hoge noten. Hij is uiteraard geen Villazon, maar we hadden het slechter kunnen treffen.

Ekaterina Gubanova zong Nicklausse. In deze productie is hij het evenbeeld van Hoffmann. Ze mocht ook de opera beginnen en afsluiten als de Muze. Carsen maakt de cirkel rond door begin- en slotbeeld identiek te maken: uit een diagonaal geworpen licht verschijnt de muze en loopt naar Hoffmann die links vooraan op het podium ligt te schrijven en te drinken. Op het einde - tijdens het mooie "Des cendres de ton coeur" - lopen ze samen weg in het licht.

Een van de (relatief) nieuwe Franse baritons is Franck Ferrari. Hij gaf hier de vier duivelrollen gestalte. Zijn grote stem neigt naar het bas-baritonachtige, wat mijns inziens ideaal is voor deze rollen. Dapertutto's aria "Scintille diamant" begon heel mooi als een ode, maar eindigde minder mooi met een paar loshangende forte hoge noten die meer als effect overkwamen en geen deel leken uit te maken van zijn interpretatie. De vier knechten werden gezongen door Christoph Homberger. Zoals gewoonlijk steelt hij de show als Frantz.

De drie vrouwen waren alledrie gelijkaardig gekleed - in het wit en met een zwarte waaier - om duidelijk te maken dat het over drie aspecten van dezelfde vrouw Stella gaat. Nancy Fabiola Herrera is een diva-Giulietta, met bijhorende glamoureuze stem, maar met weinig tekstverstaanbaarheid. Annette Dasch blijf ik een oninteressante zangeres vinden. Haar Antonia kon me dan ook maar matig boeien. Een zangeres moet al moeite doen om als Olympia niet iedereen in de schaduw te stellen. En met Patricia Petibon is dat niet anders. Zij behoort tot de categorie eigenzinnige en knettergekke sopranen (en dat bedoel ik positief). Wie haar nog niet zou kennen, moet haar DVD French Touch maar eens bekijken. Olympia is haar dan ook op het lijf geschreven. Haar eigenzinnigheid manifesteert zich bijvoorbeeld in haar aria "Les oiseaux dans la charmille" waar ze een paar originele variaties zingt, die ik nog nooit gehoord heb.

Bij de kleinere rollen moet ik nog Jason Bridges (Nathanaël) vermelden omwille van zijn zoetgevooisde tenorstem. Alain Vernhes als Crespel horen, is pure luxe. Ik vind hem een van de zwaar onderschatte Franse zangers die niet de bekendheid heeft die hij volgens mij verdient. Tijdens zijn woordenwisseling met Dr Miracle vroeg ik me bijvoorbeeld af waarom hij niet de vier duivels zong.

Zoals we dit al meer gezien hebben van Robert Carsen is ook dit een theater-in-het-theater-productie. Aangezien de opera zich afspeelt tijdens het tweede bedrijf van Don Giovanni waarin Stella (vermoedelijk) Donna Anna zingt, is dat niet zo ver gezocht. Tijdens de proloog komt zelfs het volledige decor van Don Giovanni voorbijgeschoven. Dit decor komt ook nog op een of andere manier tijdens de andere bedrijven terug. Zo speelt het tweede bedrijf zich grotendeels af in de orkestbak (Dr Miracle is een Muti-achtige dirigent), met daarboven een volledig nagebouwd podium. In het decor van Don Giovanni verschijnt dan Antonia's moeder. De heen en weer wiegende operazetels tijdens de Barcarolle is nog zo'n beeld dat blijft hangen.

Publicatie: maandag 29 januari 2007 @ 10:32
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen