ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni in Parijs

Als ik me de kritieken goed herinner, dan zorgde de nieuwe productie van Don Giovanni vorig jaar in Palais Garnier voor een verdeeld publiek. Dit seizoen verhuisde ze naar de grote zaal van de Bastille en werd daar op bijval onthaald. Don Giovanni is een opera waarmee een regisseur veel kanten uitkan. Ik vond de enscenering van Michael Haneke een goed voorbeeld van hoe Don Giovanni gemoderniseerd kan worden.

Haneke verplaatst de opera naar een kantoorgebouw waar Don Giovanni ongestoord misbruik maakt van zijn kaderpositie. Hij is geen subtiele verleider, maar een beest dat zich op elke vrouw stort die hij tegenkomt. Leporello is niet echt zijn dienaar, maar is ook een kaderlid. Onderaan de sociale ladder staan Zerlina en Masetto die deel uit maken van de kuisploeg.

De opera begint verrassend. Donna Anna is geen slachtoffer, maar bespringt zelf Don Giovanni. Het maakt haar relatie met Don Ottavio ineens een stuk interessanter en je vraagt je af hoe Haneke bepaalde scènes gaat oplossen... zoals de scène als Don Ottavio en Donna Anna hulp gaan zoeken bij Don Giovanni, of de scène als Donna Anna Don Giovanni "herkent" als haar zogezegde verkrachter. Maar Hanekes regie is intelligent genoeg om alles logisch te laten lijken. In het eerste geval zet hij Donna Anna en Don Ottavio ver genoeg uit elkaar, zodat hij niet merkt dat ze komedie aan het spelen is. Het daaropvolgende "Or sai chi l'onore" is dan ook geen treurzang meer, maar een verkettering van Don Giovanni.

Je kan je natuurlijk afvragen waarom Haneke het zich überhaupt moeilijk maakt door van het libretto af te wijken. Maar soms is het interessant om een situatie eens vanuit een ander gezichtspunt te zien... vooral als het niet wringt.

Een ander potentieel probleem is de rol van de Commendatore. Nadat hij door Don Giovanni doodgestoken werd, wordt hij door mannen van de veiligheid op een bureaustoel afgevoerd. Voor de kerkhofscène wordt geen echt bevredigend antwoord geboden. Het standbeeld krijgen we niet te zien, maar er gaat een deur open waardoor veel licht valt. Voor de laatste scène wordt hij in die bureaustoel met een zak over zijn hoofd terug het podium opgeduwd. Het is geen volledig gelukkige oplossing, maar levende standbeelden zijn altijd wat moeilijk.

De dood van Don Giovanni wordt ook lichtjes aangepast. Niemand verwacht dat plots de grond gaat openscheuren en vlammen omhoog schieten, waarna Don Giovanni met veel rook meegesleurd wordt naar de hel. Hier wordt Don Giovanni gedood door Donna Elvira, met hetzelfde mes waarmee hij een paar uur eerder de Commendatore gedood heeft. Daarna kiepert de kuisploeg hem door het venster.

Voor Hanekes perverse visie op Don Giovanni, had hij geen betere vertolker kunnen vinden dan Peter Mattei. Zoals verwacht, leeft hij zich volledig in. Hij benadert de tekst nonchalant en vanzelfsprekend en laat de recitatieven heel natuurlijk klinken. Zijn mooiste moment is "Deh vieni alla finestra". Dit is geen verleidelijke serenade, maar een herinneringsmoment nadat hij Donna Elvira's mantel opraapte. Heel even zien we een andere kant van hem. Luca Pisaroni zingt Leporello. Hij is zowat de enige die vocaal kan opboksen tegen Peter Mattei.

De Donna Anna van Carmela Remigio hebben we ook al in de Munt gehoord. Naast de eerder vermelde "Or sai chi l'onore" met een aangepast karakter, is vooral "Non mi dir" haar grootste moment met een beheerst traag deel en een spectaculair snel deel... alleen spijtig dat ze maar een halfgebakken triller zingt op het einde. Shawn Mathey zingt een nogal eentonige Don Ottavio. Er was bijvoorbeeld weinig verschil tussen "Dalla sua pace" en "Il mio tesoro" en ook binnen elke aria blijft hij binnen een eng expressief bereik. Arpiné Rahdjian (Donna Elvira) vond ik de minste in deze bezetting. Ze beschikt over een mooi timbre en ze heeft een fantastische krijs in petto voor de laatste scène, maar op ritmisch vlak raakt ze soms het orkest kwijt.

Publicatie: zondag 28 januari 2007 @ 10:24
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen