ti guarda dal Grande Inquisitor

La pietra del paragone in Parijs

Rossini noemde La pietra del paragone zijn beste komische opera. Dankzij de reeks voorstellingen in het Théâtre du Châtelet kan deze uitspraak nu in de praktijk getoetst worden.

Vorige maand kende deze nieuwe productie van Giorgio Barberio Corsetti en Pierrick Sorin haar première in Parma. Ik heb nog nooit een operaproductie gezien die zo overtuigend en vastbesloten de weg van live videobeelden inslaat. Vorig seizoen heeft Guy Cassiers al een eerste stap in die richting gedaan met Der fliegende Holländer. Foto Maar Corsetti en Sorin gaan veel verder door volledig gebruik te maken van de bluescreen-techniek. De volledige scène is blauw, vooraan staan drie camera's die de zangers en eventuele rekwisieten filmen. Die beelden worden dan samengevoegd met achtergronddecors en worden op zes grote videoschermen geprojecteerd. De productie van Tiefland in Zürich deed iets gelijkaardigs, maar op veel kleinere schaal en enkel in de proloog.

Wat deze productie echter zo leuk maakt, is dat die decors als schaalmodellen links en rechts op het podium zichtbaar zijn en ook live gefilmd worden... waardoor er ook nog eens interactie mogelijk is tussen de zangers en die maquettes. Al die technologische hoogstandjes houden uiteraard een groot risico in, maar alles verliep op rolletjes. Het is wel een productie die veel visuele aandacht opslorpt. Als publiek moet je je aandacht verdelen tussen die videoschermen, de zangers en de boventitels. Naast de zangers loopt er ook nog een typetje à la Manuel (remember Fawlty Towers ?) rond die nog eens aandacht opeist.

Op zich is het een briljante en grappige productie. Er is echter één probleem... je zou haast vergeten dat er ook nog gezongen wordt. En daar wringt het schoentje.

Ik heb de indruk dat de zangers gekozen werden op basis van hoe ze overkomen als ze close-up gefilmd worden, en die er ook nog goed blijven uitzien terwijl ze zingen. Als ze toevallig ook nog Rossini's muziek konden zingen, dan is dat meegenomen. Ik vond het, met andere woorden, een heel middelmatige bezetting. Aan de ene kant heb je zangers die soms niet hoorbaar zijn (de Donna Fulvia van Laura Giordano) of nog nooit van legato gehoord hebben (de Macrobio van Joan Martín-Royo). Dan heb je een aantal correct zingende zangers, zoals Jennifer Holloway (Baronessa Aspasia), Filippo Polinelli (Fabrizio) of François Lis (Conte Asdrubale, de man waar het allemaal om draait).

Gelukkig zorgden een paar zangers voor wat tegengewicht. De rol van Marchesina Clarice is een "typische" Rossini-mezzorol in de lijn van Rosina of Angelina. Sonia Prina zingt deze rol mooi, alhoewel ze iets dichter aanleunt bij een altstem dan bij een mezzo. Maar als ze zich verkleedt als haar zogezegde tweelingsbroer, dan komen die donkere kleuren goed van pas. Een Rossinitenor mag natuurlijk ook niet ontbreken. Hier is dat Giocondo, die gezongen wordt door José Manuel Zapata. Zijn allerhoogste noten zijn niet zo stevig, maar hij heeft wel een aangenaam timbre en zingt met een mooie stijl.

In de zaal stonden ook nog een paar camera's. Ik veronderstel dat er dan ook wel een DVD van gemaakt zal worden... alhoewel ik me afvraag hoe ze al die visuele overdaad treffend zullen kunnen weergeven.

Publicatie: zaterdag 27 januari 2007 @ 10:12
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen