ti guarda dal Grande Inquisitor

De Vuurengel in De Munt

De Vuurengel is een van die opera's die ik wel af en toe zie opduiken in de programma's van allerlei operahuizen, maar die ik tot nu toe nog nooit gezien had. Dankzij de Munt is daar nu verandering in gekomen.

Prokofievs opera kent maar twee echte hoofdrollen: Renata, die bezeten is door de "vuurengel", en Ruprecht, die haar probeert te redden. Daarnaast is er nog pakweg een dozijn kleinere rollen. Ik was niet echt vertrouwd met deze opera en mijn eerste indruk bij deze eerste kennismaking is dat het een werk is met een paar zwakke en een paar heel sterke bedrijven. Ik vond dat het eerste bedrijf maar moeizaam op gang kwam. En het vierde bedrijf - het bedrijf waar om onduidelijke redenen Mefisto en Faust opduiken - is bij momenten zelfs belachelijk. Naar mijn aanvoelen, zou ik het niet missen als dit bedrijf gewoon weggeknipt zou worden.

Foto

De drie andere bedrijven zijn allemaal wel schitterend... het zijn ook "toevallig" de bedrijven waar Renata's bezetenheid in volle kracht op de voorgrond treedt. Als ze in het tweede bedrijf probeert Heinrich - waarvan ze denkt dat de vuurengel in hem gereďncarneerd is - op te roepen, wordt haar waanzin ondersteund met sinistere orkestkleuren (uiteraard door Kazushi Ono). Het derde bedrijf - met het duel tussen Ruprecht en Heinrich - slingert haar heen en weer tussen tegenstrijdige gevoelens. En in het laatste bedrijf sleurt ze een heel klooster met nonnen mee in haar bezetenheid. Het zijn stuk voor stuk angstwekkende scčnes. Ik kan me voorstellen dat een psychiater een vette kluif aan haar zou hebben...

De regie was in handen van Richard Jones. Hij verplaatst de opera van de 16de eeuw naar een onbestemde tijd en plaats. Het decor van John Macfarlane met afgeschraapte muren en achterbuurtsfeer past perfect bij de vervallen psychologische toestand van Renata. Verwilderde (dansende) kopies van Renata geven vorm aan haar demonen. Zij probeert ze, zonder veel succes, van haar af te duwen... diezelfde bewegingen komen ook terug als die demonen niet zichtbaar zijn. In vergelijking met Renata, is Ruprecht wat bleek gekarakteriseerd.

Voor de twee titelrollen werd een dubbele bezetting voorzien. Ik zag de tweede bezetting met Elena Popovskaya als Renata. Het is een afgrijselijk lange rol, er is nauwelijks een moment dat ze niet op de scčne staat. Enkel in het laatste bedrijf begint enige vermoeidheid merkbaar te worden. Tómas Tómasson zong Ruprecht. Hij heeft soms wat moeite met het volume van het orkest, maar ook hij is een indrukwekkende, dominerende vertolker.

Publicatie: donderdag 25 januari 2007 @ 23:22
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen