ti guarda dal Grande Inquisitor

The Magic Flute in Kinepolis

De regisseur Kenneth Branagh is onder andere bekend van zijn Shakespeareverfilmingen. Voor de eerste keer verfilmt hij nu ook een opera. Op het einde van Mozartjaar presenteert hij op de valreep nog The Magic Flute, gebaseerd op Mozarts Die Zauberflöte. Het is inderdaad een Engelse versie, vertaald door Stephen Fry, die met de steun van de Peter Moores Foundation (bekend van hun reeks CD-opnames "Opera in English") tot stand is gekomen.

Het verhaal werd verplaatst naar de eerste wereldoorlog. Dat lijkt misschien wat vreemd, maar is zeker niet gekker dan bijvoorbeeld het circus van Achim Freyer in Salzburg of hetgeen La Fura dels Baus er ooit van gemaakt heeft. In de vertaling van de aria's en dialogen werden hier en daar wat aanpassingen gedaan om bij dit uitgangspunt te passen. Ik vond trouwens dat die Engelse versie helemaal niet stoorde, ondanks een paar rare zinsconstructies en grappige vertalingen.

Foto

De twee oorlogvoerende partijen worden respectievelijk aangevoerd door Sarastro en de Konigin van de Nacht (Tamino is een kapitein in haar leger, Papageno een soldaat die met zijn kanaries gas opspoort). De filmtechniek maakt het mogelijk om spectaculaire beelden te maken, van grote overzichtspanorama's tot snelle camerabewegingen doorheen de loopgraven. Er wordt ook gebruik gemaakt van droomscènes - bijvoorbeeld tijdens de Bildniss-aria, of tijdens Papageno's "Ein Mädchen oder Weibchen" - en flashbacks (tijdens "O zittre nicht"). Verticale vogelperspectieven zorgen voor duizelingwekkende beelden. Een van de mooiste en ontroerendste momenten is Sarastro's aria "O Isis und Osiris", als iedereen verzameld is op het kerkhof van de gesneuvelde soldaten en waarin hij de hoop uitdrukt dat de oorlog zal eindigen dankzij de liefde van Tamino en Pamina. Die liefde en de vrede is het belangrijkste element van deze film. De maçonnieke verwijzingen zijn zo goed als verdwenen. Enkel op het einde van het eerste "bedrijf" zien we een aantal geometrische vormen in het kasteel van Sarastro, die met enige fantasie kunnen verwijzen naar de vrijmetselarij.

FotoMaar het belangrijkste blijft natuurlijk de muziek. James Conlon dirigeert het Chamber Orchestra of Europe. De meeste rollen worden door jonge zangers vertolkt, aangevuld met gevestigde waarden. Het zijn die bekende zangers die het best overkomen. Gezien zijn ervaring met deze rol in alle grote operahuizen, is René Pape uiteraard een gedroomde Sarastro. Daarenboven zingt hij ook de rol van de Sprecher, waardoor de eerste ontmoeting met Tamino meteen ook een eerst proef wordt waarbij hij Tamino's bedoelingen kan uittesten. De tweede ster is Lyubov Petrova als de Königin der Nacht. Haar twee aria's zijn zowel vocaal als visueel zeer spectaculair.

De rest van de bezetting zijn jongere stemmen. Joseph Kaiser zingt een mooie Tamino, zij het met wat geduw in de hoogte. Amy Carson klinkt ook soms wat dun als Pamina. Ik denk dat ze beter zou zijn als Papagena... terwijl de Papagena in deze film, Silvia Moi, een iets vollere, lyrischere stem heeft. Benjamin Jay Davis is ook een goede Papageno, maar hij offert zijn legato soms op om beter verstaanbaar te zijn. Verstaanbaarheid is trouwens bij geen enkele zanger een probleem, en de lip-synchronisatie is bijna perfect.

De bioscoopzaal was spijtig genoeg zo goed als leeg. Als Kinepolis de film misschien op een iets minder ongoddelijk uur dan 11 uur 's morgens zou programmeren en in meer zalen dan enkel die ten westen van de Schelde, dan zou deze film ongetwijfeld meer volk kunnen trekken. Want welke operafan kan weerstaan aan een "Toverfluit" voor 7 euro in een comfortabele cinemazetel met perfecte zichtlijnen en met een redelijke geluidsinstallatie ? Meer informatie over deze film (foto's, trailers, ...) is ook te vinden op de website van de Franse verdeler.

Publicatie: donderdag 28 december 2006 @ 17:51
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen