ti guarda dal Grande Inquisitor

Actus tragicus in de Miniemenkerk

Het is altijd weer een plezier om Bach-cantates te horen in de Brusselse Miniemenkerk. De typische kerkakoestiek, de ongemakkelijke stoelen, de koude, ... het draagt allemaal bij tot de authenticiteit. De opvoering van het Ricercar Consort, onder leiding van gambist Philippe Pierlot, valt ook onder de categorie van authentieke uitvoeringen.

Ik ben weliswaar geen grote fan van de HUP-beweging, maar in deze omgeving kan het wel, alhoewel het soms op het randje was. De vier cantates - allemaal vroege cantates uit Bachs Weimar-periode of eerder - werden uitgevoerd met de minimaalst mogelijke bezetting, en zonder koor. De koorpartijen werden door de vier solisten gezongen, wat soms wat schraal klonk... zeker in de eerste cantate.

De openingscantate was Himmelskönig, sei willkommen (BWV 182). Op zich is het enigszins verrassend om, een paar weken voor het begin van de advent, een cantate voor Palmzondag te horen. In deze cantate wordt Christus' intocht in Jeruzalem beschreven en het is dan ook een goed idee om het concert met deze cantate te beginnen. Aanvankelijk klonk het allemaal nogal mager... Maar ik verwacht eigenlijk iets feestelijkers, en daar hoort voor mij vlees bij.

Uiteindelijk bleek deze eerste cantate een opwarmertje te zijn. Vanaf de tweede cantate, Nach dir, Herr, verlanget mich (BWV 150), waren ofwel mijn oren aangepast aan het klankbeeld van het Ricercar Consort en het solistenkoor, ofwel waren ze ingespeeld, ofwel allebei. In allegeval kon ik van toen af genieten van het concert.

Na de pauze kwam eerst Gleichwie der Regen und Schnee von Himmel fällt (BWV 18), een cantate die dramatische momenten kent, maar die wat te bedeesd uitgevoerd werd. Tenslotte kwam Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit (BWV 106). Dit is een schitterende treurcantate, ook gekend als "Actus tragicus", die door Bach op zeer jonge leeftijd (vermoedelijk in 1707) geschreven werd. Dit was ook meteen het hoogtepunt van het concert... vooral omwille van de ingetogenheid van de uitvoering en niet zozeer omwille van een verscheurende treurnis.

De vocale solisten zijn allemaal gekende krachten voor het genre. De sopraan Katherine Fuge heeft een zeer witte stem, die wat aan de kleine kant is. De contratenor Carlos Mena bleek samen met de bas Stephan MacLeod de grootste stem te hebben. Maar expressief bleven deze drie zangers wat op de achtergrond. Dit in tegenstelling tot de tenor Jan Kobow, die wel betekenis aan de tekst probeerde te geven.

Publicatie: woensdag 15 november 2006 @ 23:23
Rubriek: Oratorium

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen