ti guarda dal Grande Inquisitor

Aida in Luik

Kunnen operahuizen beroep doen op het rampenfonds ? De Waalse Opera zou met hun nieuwe productie van Aida daar anders wel voor in aanmerking kunnen komen... vooral op muzikaal vlak.

Foto

De productie van Dieter Kaegi is wel niet slecht, ten minste het deel dat ik effectief gezien heb. Net zoals de Aida in Zurich, verplaatst hij de handeling naar het koloniaal Egypte van rond 1900. Daarbij blijven een aantal typisch Egyptische ikonen bewaard in het scènebeeld.

Maar het is op vocaal en orkestraal vlak dat deze voorstelling rampzalig verloopt. Aida behoort zeker niet tot de gemakkelijk te bezetten opera's. Maar dat weerhield de Waalse Opera er niet van om, in een vermoedelijke vlaag van grootheidswaanzin, maar meteen twee bezettingen te voorzien. Daarmee kozen ze resoluut voor kwantiteit en niet voor kwaliteit. Ik hoorde de eerste bezetting.

Zwetan Michailov heeft al vaker in Luik het spinto-repertoire gezongen en nu dus ook Radamès. Hij heeft daarvoor wel het timbre, maar zijn stem is lelijk en een en al gebrul, zonder lijn, zonder nuance. Zijn "Celeste Aida" was een ware beproeving... voor het publiek. In de scènes met Ramfis werd dit nog versterkt door een even afgrijselijk zingende Alexander Anisimov. Ook over de Amneris van Olga Savova valt niet veel goeds te vertellen. Ze is een Mariinsky-zangeres, maar ook het levende bewijs dat het niet al goud is wat uit Sint-Petersburg komt. Haar Italiaans (of zoiets) is onverstaanbaar en ook haar stem knalt in het wilde weg door de zaal.

Adina Aaron is daarentegen een redelijke Aida. Maar ze is voorlopig nog te onevenwichtig om een aangrijpende Aida te zijn. Ik merkte bijvoorbeeld niet veel van haar verscheurdheid in "Ritorna vincitor", alhoewel ze in de grote ensembles wel gemakkelijk overal bovenuit komt. Wat ik in het tweede bedrijf van Sergey Murzaev (Amonasro) hoorde, klonk veelbelovend, maar niet voldoende om na de pauze de rest te doorstaan. Het is zielig als de kleinere rollen - Léonard Graus (Il Re) en Marie-Paule Dotti (Gran Sacerdotessa) - de beste stemmen van de avond zijn.

Daar bovenop was er ook nog de lamentabele prestatie van het orkest. Alain Guingal lijkt me meer een mislukte balletdanser dan een dirigent. Hij staat - meestal zonder dirigeerstokje - voor het orkest te springen en te dansen. Het resultaat is er dan ook naar... met ongelijke inzetten en de zangers die niet altijd gelijk blijven met het orkest. Soms leek het er zelfs op dat een deel van het orkest hun instrumenten anders gestemd hadden dan het andere deel. Het is lang geleden dat ik het Waals Opera-orkest nog zo slecht heb horen spelen. Na anderhalf uur hield ik het dan ook voor bekeken.

Publicatie: woensdag 8 november 2006 @ 8:47
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen