ti guarda dal Grande Inquisitor

Un ballo in maschera in Leipzig

Riccardo Chailly is sinds vorig seizoen de chef-dirigent van het Gewandhausorchester, dat ook in de orkestbak van de Oper Leipzig zit. Chailly zelf dirigeert dit seizoen in Leipzig een reeks concerten en maar één opera. Verleden jaar begon hij zijn muziekdirecteurschap met een nieuwe productie van Un ballo in maschera, die toen ook uitgezonden werd (op Arte, denk ik) en die ondertussen ook al op DVD verschenen is. Ik vond dat zo'n knettergekke productie dat ik die wel eens live wou zien... maar ook omdat Un ballo in maschera in mijn absolute top-tien van favoriete opera's staat

FotoDat knettergekke valt uiteindelijk nogal mee. Het zijn vooral de kostuums van Arnaldo Pomodoro die origineel zijn. Zo draagt Ulrica een soort tule van kippendraad waar houten staken uitsteken. Oscar draagt iets gelijkaardigs tijdens het bal. Het koor draagt allerlei gekke hoedjes, enz. Ondanks die kostuums, is de regie van Ermanno Olmi toch wel redelijk traditioneel, met veel sta-en-zing-momenten, en een paar eigen ideeën. Tijdens de balscène wordt bijvoorbeeld een ballet gedanst op de muziek van de 'banda', waarin heel de opera in het kort uitgebeeld wordt. Voor de moord trekt de Renato-balletdanser - op zijn Siegmunds - een zwaard uit het decor en geeft dit aan de Renato-zanger.

De bezetting was van redelijk niveau, maar met de bijna traditioneel geworden stijlgebreken als het op Verdi-zingen aankomt. Enkel de Oscar van Eun Yee You vond ik echt zwak. Haar coloraturen in "Volta la terrea" waren slordig. Deze aria probeerde ze ook nodeloos te dramatiseren. Mariana Pentcheva vond ik daarentegen wel een schitterende Ulrica. Haar ogen alleen al maken haar angstaanjagend. Maar haar diepe stem waarvoor ze regelmatig in haar borststem duikt, maken haar tot een indrukwekkende Ulrica.

Massimiliano Pisapia - onlangs nog te horen in Roméo et Juliette - heeft een volle en grote lyrische tenorstem. Soms wil ik iets meer spinto-kleuren voor Riccardo, maar het is zeker geen onoverkomelijk iets. Zijn verschillende aria's zijn vaak opwindend, maar hij zingt iets te vaak zonder legato. Het grote duet met Amelia in het tweede bedrijf werd daardoor gehypothekeerd.

Franco Vassallo (Renato) heeft op zich wel een indrukwekkende stem... zolang hij forte zingt. Maar als hij probeert zachter te zingen, verliest zijn stem samenhang. Hij probeert ook iets teveel de showman uit te hangen met zijn hoge noten. Vooral in "Alla vita che t'arride" kwam dat belachelijk over. Tegen het einde van die aria stopte hij even, nam adem en produceerde dan een ongelooflijk luide en lang aangehouden noot... waarna hij de aria afrondde. Die noot past wel degelijk in die aria, maar als hij ze niet kan integreren in de rest dan komt het nogal onnozel over.

Chiara Taigi zou een goede Amelia kunnen worden. Ze heeft de stem, het timbre en de juiste dramatische instincten voor de rol. Het ontbreekt haar vooral nog aan wat stijlgevoel. Ze zingt nauwelijks portamento's, wat mij ongelooflijk stoort in Verdi. Maar los daarvan, was haar "Morrò, ma prima in grazia" wel aangrijpend gezongen.

Wat Riccardo Chailly betreft... zoals je kon verwachten, dirigeert hij een volbloed-Verdi met veel oog voor details. De dreiging, die uit de orkestbak kwam tijdens Ulrica's voorspelling, was te snijden. Het samenzweerderskoor op het einde van het tweede bedrijf kan nogal snel ontaarden in hoempapa, maar Chailly speelde het met een dartelend danstempo wat al een vooraankondiging was van het fatale gemaskerd bal. Ik ben benieuwd welke opera('s) hij volgend seizoen in Leipzig gaat doen...

Publicatie: donderdag 2 november 2006 @ 10:10
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen