ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni in het PSK

Na de scenische voorstellingen van Don Giovanni in Innsbruck en Baden-Baden, is René Jacobs nu op tournee met een reeks concertante uitvoeringen... wat uiteindelijk ook moet resulteren in een CD-opname.

De gebruikelijke versie van Don Giovanni is een collage van de Praagse en de Weense versie. Zoals we dat van hem gewoon zijn, gaat René Jacobs terug naar de oorspronkelijke versie(s). In het PSK voerden ze de Weense versie uit. In grote lijnen komt dit erop neer dat Don Ottavio's "Il mio tesoro" ontbreekt (die werd in de Weense versie vervangen door "Dalla sua pace") en dat er in het tweede bedrijf een extra scène zit met Zerlina en Leporello.

Jacobs' uitvoering klinkt vaak anders dan wat we gewoon zijn. In de eerste plaats wordt de begeleiding van de secco-recitatieven - met fortepiano en cello, en ik meen zelfs af en toe een altviool gehoord te hebben - creatief aangevuld met verwijzingen naar ariamelodieën. Vooral de kerkhofscène was op dat vlak een zeer boeiende ervaring. De aria's, en zelfs het duet "La ci darem la mano", worden uiteraard ook extra versierd. Verder legt hij de nadruk op bepaalde orkestrale effecten. Op het einde van de ouverture laat hij een paar nadrukkelijke pauzes vallen, waardoor de parallel met de verschijnende Commendatore op het einde van de opera des te duidelijker wordt. Zoals gewoonlijk sleutelt René Jacobs ook aan de "traditionele" tempi... soms is hij sneller (zoals in diezelfde confrontatie van de Commendatore en Don Giovanni), soms is hij trager (het meest opvallend voorbeeld is de Champagne-aria, waardoor die eindelijk zingbaar en verstaanbaar geworden is).

De bezetting was grotendeels dezelfde als in de scenische opvoeringen. Een vervanging van het laatste moment lijkt de rol van Don Ottavio geweest zijn. Kenneth Tarver zong deze rol in de plaats van de aangekondigde Werner Güra. Hij sleepte zelfs nog heel de avond een parituur mee, terwijl al de andere zangers zonder partituur zongen. Hij heeft een mooie stem, maar hij komt soms in de buurt van de limiet van zijn stem.

Het was een aangename verrassing om Olga Pasichnyk in de bezetting te zien. Ze verving Svetlana Doneva als Donna Anna. A priori verwacht ik een iets zwaardere stem in deze rol, maar zoals altijd weet Pasichnyk perfect hoe ze met een Mozart-rol moet omgaan. Haar beste moment was de aria "Non mi dir". Reeds bij het voorafgaande recitatief deed ze me op de punt van mijn stoel zitten met haar indringende vertolking. In haar bio staat trouwens dat een van haar toekomstprojecten Dialogues des Carmélites is... in de Vlaamse Opera.

Lorenzo Regazzo is een gekende waarde. Hier speelt hij Leporello als een op en top buffo-rol. Het was spijtig dat het einde van zijn Cataloogaria ontsierd werd door het Freiburger Barockorchester dat even volledig de pedalen verloor.

Donna Elvira blijkt een even onoverkomelijk probleem te zijn als Vitellia voor Alexandrina Pendatchanska. Ze zwiept vaak doorheen haar stemloze borststem. Het probleem is dat het grootste deel van haar stem gewoon niet draagt in de zaal. Enkel het bovenste derde klinkt relatief goed. Hopelijk vindt René Jacobs een betere en interessantere zangeres voor de CD-opnames.

Sunhae Im mag hij in allegeval behouden. Ze maakt Zerlina interessanter dan ze gewoonlijk is. Zelfs Zerlina's aria's, die ik gewoonlijk vervelend vind, waren boeiend. Zo zingt ze een pruilende "Batti, batti, o bel Masetto" waarbij ze net tegen de toon zingt, wat ik een mooi effect vond.

Tenslotte is er nog de Don Giovanni van de jonge Noorse bariton Johannes Weisser. Hij heeft een lichte bariton die soms wat viriliteit mist. Maar zijn stem beschikt over heel veel verschillende kleuren, die hij naar gelang de situatie, zijn emotie of de partner aanpast.

Publicatie: woensdag 25 oktober 2006 @ 14:01
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen