ti guarda dal Grande Inquisitor

Les Troyens in Parijs

Zes jaar geleden had Gerard Mortier een seizoen rond de Griekse oudheid geprogrammeerd op de Salzburger Festspiele. De blikvanger daarin was Berlioz' Les Troyens in een productie van Herbert Wernicke. Zoals hij al eerder gedaan heeft, recycleert hij nu ook deze productie in Parijs als "nouvelle production"... als hommage aan de vier jaar geleden overleden Herbert Wernicke.

Foto

Aan de productie is uiteraard niets gewijzigd en kent nog altijd dezelfde problemen als in Salzburg... vooral ten gevolge van het eenheidsdecor. Dit is een gebogen witte wand met in het centrum een smalle spleet. Gezien de vele koorbewegingen, zorgt die enige in- en uitgang voor de nodige files. Op dat gedrum na, is het een relatief statische enscenering waarin de "kleuren" zwart en wit overheersen. Dat zwart zit in de kostuums, de Hugo Bossmantels van de Trojanen en de avondkledij in Carthago. De enige kleur is zichtbaar via de handschoenen en vlaggetjes, rood in Troje en blauw in Carthago.

De bezetting is deels dezelfde als in Salzburg (er bestaat trouwens een DVD van) met Deborah Polaski als Cassandre en Didon, en Jon Villars als Enée. Maar ik had echter voor een voorstelling met de alternatieve bezetting gekozen. In deze bezetting werd Cassandre gezongen door Jeanne-Michèle Charbonnet en Yvonne Naef zong Didon. Charbonnet maakte de beste indruk met een mooie gecontroleerde stem. Yvonne Naef heeft een iets helder timbre, maar haar dictie is wat slordiger. In beide gevallen, is de pure klank van hun stem overweldigend mooi. Jon Ketilsson - bekend van de FroSch-Kaiser in de Munt - was een zwakke Enée. Zolang hij zijn stem laag houdt, gaat het nog. Maar de hoge noten worden er pijnlijk uitgeperst. Zijn "Inutiles regrets" was daarenboven saai.

Bij de andere rollen viel vooral de heroïsche Chorèbe van Franck Ferrari op. Bernard Richter (Hylas) zong heel mooi het matrozenlied "Vallon sonore". De donkere stem van Elena Zaremba (Anna) contrasteerde mooi met die van Yvonne Naef... alleen spijtig dat ze onverstaanbaar Frans broebelde. Het was misschien daarom dat ze op het einde boegeroep moest trotseren, alhoewel dat klein bier was in vergelijking met wat Ketilsson moest ondergaan.

Over boegeroep gesproken... het begint stilaan traditie te worden dat Sylvain Cambreling er ook altijd aan moet geloven. Ik vermoed dat er een of andere anti-Cambreling-factie werkzaam is in Parijs. Ik kan me echter niet voorstellen waarom. Hij creëert hoogst originele kleuren (misschien iets té origineel voor de Parisiens) met zijn orkest en het was in de eerste plaats hij die verantwoordelijk was voor het meest ontroerende moment van de hele avond... als Andromache met haar zoon op het podium verschijnt.

Publicatie: woensdag 18 oktober 2006 @ 21:03
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen